bimbalo คุยกับลุงน้ำชา


คุยกับลุงน้ำชา

236/4 หมู่ 1 ถนนลำปาง-เชียงใหม่ ตำบลปงแสนทอง อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง 52100

https://sites.google.com/site/bimbalokit/home/ChetAtkins-AveMaria.mp3?attredirects=0&d=1

July 28, 2011 at 9:22 am

ดีใจครับที่หนังช่วยให้ลุงน้ำชาหายแฮ้งกับชีวิตครั้งคราวก็ยังดี
เป็นห่วงพฤติกรรมเลียนแบบ…..วันหน้าวันลูนแฮ้งขึ้นมา  เอาค้อน DIY   งัดลิ่มเปียนโนยัดใส่กระเป๋าเตี่ยวเข้านอน……..ตื่นเช้ามาต้กใจ    เอ  …!   ลูกศิษย์คนใดหยังมาฮ้าย     ตันงัดไปเมื่อใด…..หา

July 12, 2011 at 4:02 pm

หนมเยอะแยะเลย เพิ่มมุมอินเตอเนท ฟรีรถรับส่ง เรียนดีมีจาปาตี….. เอ้ยแทบเลทพีซีให้

June 23, 2011 at 9:51 am

ดีครับ…….ลุงน้ำชา
ไฟล์ตัว Fiddle Fake book  ทำไมใหญ่ขนาด
เมื่อวาน M bew เอาโนทเปียโน หนาสองร้อยกว่าหน้า หน้าปก เขียนว่า Music Library Piano Scores -Casio Computer CO.LTD- Printed in China. คงจะหนังสือมากับเปียโนมั้ง
เปิดดูเพลงแรกเป็น Nocturne Op.9-2 และกำกับด้วยชื่อภาษาญี่ปุ่นอีกที แต่ละเพลงผมว่าอย่างยากเลย ลุงน้ำชาอคาเดมี่สาขาเชียงใหม่ก็ยังไม่มี …..จะไปปรึกษาใครเนี่ย.”แล้วเพื่อนเราเล่นได้เหรอ” ถ้ามีโอกาสไปรับที่โรงเรียนขอดูหน้าหน่อยซิ……
ส่วน M Ham เอาโนทเพลงเล่นในโบสมาทั้งเล่มเลย (ปรกติจะได้มาเป็นแผ่น ๆ ) เป็นเมโลดี้กุญแจซอลอย่างเดียว จบในหน้า มีคอร์ดกำกับ จะฟิลเดียวกับ Fake book หรือป่าว
ผมให้ลองเล่นดู มือซ้ายเวลาลงคอร์ดก็จะที่เดียวทั้งสามสี่นิ้วพร้อมกัน เหมือคนตีคอร์ดกีต้าเบสิค ชึ่ง ๆ ๆ ๆ แล้วดังกว่าเมโลดี้
……..พริ้นเตอร์ 1 ปี 3 เดือน ร้านก็ไม่ยอมเรียกไปจ่ายตังค่าซ่อม ร่วม2 อาทิตย์มาแล้ว + ตามมาสี่ครั้งเอง……..”วันศุกร์ต้องเรียบร้อยนะ จะเอาไปคืน “…………..ครับ บ บ บ

June 15, 2011 at 12:18 pm

เพลงอะไรครับ ใช่ Blue Danube หรือป่าว…….ได้ยินแต่ ผุด โย ว เฮ้ด อ่อน มาย โช้วเดอ ชัดแจ๋วเลย

June 9, 2011 at 9:47 am

ยินดีตวยที่ (ลุงน้ำชา) ได้ลุกแฝด 5 …….ได้ยินสปอร์ทโฆษณาวิทยุนี้แล้วอดยิ้มไม่ได้ ใครเป็นกอปปี้ไรเตอร์นะ เอาเสียงพูดเป็นกำเมือง ไม่รู้เมืองไหน ลำปาง น่าน แพร่ พะเยา…..แต่เมืองแต้ ๆ
It’s close … จะประมาณลูกแฝด 6 …..

May 28, 2011 at 12:12 pm

เรื่องเรียนพิเศษ….. ไม่เรียนก็ไม่ได้ ….. ทำไมเวลาในโรงเรียนจันทร์ถึงศุกร์ถึงมีประสิทธิภาพสู้เรียนพิเศษ เสาร์อาทิตย์วันละ 1-2 ไม่ใด้….. เรียนพิเศษก็ใช่ว่าเรียนตัวต่อตัวนักเรียนในแต่ละคลาสก็เยอะแล้วแต่ที่ ……น่าจะมีวิธีบริหารจัดการใหม่ ที่เห้นชัดเลยอย่างภาษาอังกฤษเรียนตั้งแต่เตรียมอนุบาล ยังสู้ลูกฝรั่ง 4-5 ขวบเกิดบ้านเราที่พูดปร๋กทั้งสองภาษา…….ถ้าจุดอ่อนอยู่ที่การสนทนาในชีวิต ประจำวันก็น่าจะโฟกัสตรงจุดนี้……..จะดันทุรังเรียนแบบเดิม ๆ เป็นวัฒนธรรมต่อ ๆ กันไปอยู่ทำไม วิชาอื่น ๆ ก็น่าจะในทำนองเดียวกัน
อย่างเวลาเรียนอ่านโนทกับอ่านคอร์ด ถ้าหากการสอนโนทเป็นหลักการสอน-วิธีที่ถูกต้องก็จริง แต่หากผลของการเรียนการสอนของนักเรียนส่วนใหญ่ไม่ก้าวหน้า ก็น่าจะหาแนวทางสอนใหม่ ถ้าสอนคอร์ด เดือนเดียวเล่นออกงานได้ กับเรียนโนทเป็นปี ๆ เล่นไม่ไปไหนเลย……..แล้วค่อยวกกลับมาที่โนทอีกทีอะไรทำนองเนี้ย……ก็เป็นความ เห็นอันหนึ่งนะครับ

May 27, 2011 at 10:16 am

อยากให้ต้นคิดที่เป็นหัวขบวน ทบทวนทัศนคติของตัวเองใหม่ ……ไม่ใช่นันทนาการเข้าค่ายทหารหรือรับน้องนักศึกษาระหว่างรุ่นพี่กับรุ่น น้อง แล้วประเด็น-มุขเกี่ยวกับเรื่องเพศที่นำมาใช้ในการนันทนาการอีก……..จะใน กลุ่มไหนก็ตาม นันทนาการ-มุขสร้างสรรค์ ยังมีอีกเยอะแยะ………ลำพังทัศนคติที่เห็นผิดเป็นชอบในสังคมผู้ใหญ่ปัจจุบัน ก็หนักหนาสาหัสอยู่แล้ว

May 20, 2011 at 9:51 am

ดูข่าวช่วงนี้เริ่มปวดหัวอีกละ……ลุงน้ำชาช่วยแนะวิธีปรับจอคอมเป็นขาวดำให้หน่อย

May 4, 2011 at 9:07 am

ยืม “๒ ฟากแม่วัง ฝั่งนครลำปาง” มาอ่าน …..ถ้าจะมีนัยยะอะไรเกี่ยวกับโครงการพาเด็ก ๆ ไปร่อนทองแหงเลย

April 22, 2011 at 9:14 am

เรื่องนี้ค่อยยังชั่ว…… นึกว่าจะได้อ่านศาลาคนเศร้าอีกละ
หวัดดีตอนเช้าครับ

นึกถึงปกหนังสือศาลาคนเศร้าเมื่อก่อน รูปผู้หญิงผมยาวนุ่งกางเกงยีนส์ขาบานสไตล์ นักร้อง-กีต้าร์โฟล์คซองชาวฟิลิปปินส์ Wee Gee โพสท์ท่านั่งทำหน้าเจี๋ยมเจี้ยมบริเวณสวนหย่อม

กับรายการวิทยุสถานีหลัง รร.เทพประสาท …..ดีเจสาว (ตอนนั้น) จะพูดกลอนเปล่าเสียงเศร้า ๆ เพื่อที่จะวกเข้ามาเชื่อมกับเพลงที่กำลังจะเปิดต่อไป ไม่ก็กลอนจากมิตรรัก แฟนเพลงส่งมาจากแดนไกล…….. wichai.net ธีมบล้อคก็เปลี่ยนแล้ว พักนี้อ่านดูแล้วหลาย ๆ เรื่อง เร็ว ๆ นี้จะได้อ่านศาลาคนเศร้าออนไลน์แล้ว…. เย้

April 8, 2011 at 9:31 am

ลุงน้ำชาจัดรายการเพลงผ่าน wichai.net station ไปเลย

ทำงาน DIY เหนื่อย ๆ แล้วชแวบไปเล่นเปียโน บางทีก็ทำเพลินจนไม่มีเวลาชแวบ  แต่ความคิดก็ชแวบ…….ถ้าไม่ใช่ตัวหนังสือแต่เป็นภาพวีดีโอจะเป็นไงนะ
.
นึกถึงรายการ reality  ….ติดกล้องหน้าบ้านตัวหนึ่งจับภาพเวลามีแขกมาเยี่ยม-ออกจากบ้าน  ด้านใน  อีกชั้นละ 2 จุดพอละ……เฉพาะแฟนคลับ-ลอคอิน  …หุ ๆ

ปัญหาอยู่ที่  2 มือนี่เอง  ถ้าเป็นรามเกียรติ์  ต้องร้อนถึงพระอิศวรแน่เลย พระอินทร์ตลอดจนเทวดาน้อยใหญ่คงกราบทูลจนหูชา    งานนี้จะเสกแขนเพิ่มหรือส่งเทวดา   อาจะถึงกับระดับบิ๊กอวตารลงมาก็ไม่แน่   ไม่รู้เคสนี้พระอิศวรจะตัดสินใจยังไง

อากาศเช้านี้ร้อนมากเลย  …ร้อนจนอดแซวไม่ได้ (อีกละ)

วันก่อนเข้าไปที่ sheetmusictrade.com หาโนทเปียโน Memory ของ ฺBarry Manilow  ,Laughter in the rain ของ    Neil Sedaka ,Alone again ของ Gilbert O’sullivan ได้ทั้งหมดเลย  มีรีเควสท์จากเจ้าของไฟล์ซึ่งได้รับตอบในวันรุ่งขึ้นพร้อมกับไฟล์    ดีใจมากครับเพราะเป็นครั้งแรกที่ลงทะเบียนแล้วลองรีเควสท์กับสมาชิกด้วยกัน

ก็ตอบเป็นภาษาอังกฤษแบบงู ๆ ปลา ๆ ประมาณว่าดีใจมากด้วยความดีใจ    ลืมประเมินขีดความสามารถตัวเอง   ก็โม้ไปว่าเดี๋ยวจะหัดเล่นแล้วคลิปไปให้ดู

2 เพลงแรกนี่พอไหวแต่ เพลงสุดท้าย Alone again  ดูคลิปแล้วลองเขย่า ๆ นิ้วดู  ไม่เวอร์คเลยครับ

April 4, 2011 at 6:37 pm

สมกับเป็นเวบเจ้าปัญญาจริง ๆ …..ทีแรกเข้าใจว่าถ้าบารมีไม่พอแบบในวรรณคดีจักร ๆ วงศ์-กำลังภายใน …..ผู้นั้นก็จะไม่สามารถอ่านคัมภึร์ศักสิทธิ์ได้ พอผ่านมา 3000 ปีเข้าสู่ยุคดิจิตอลก็ทำนองเดียวกัน ผู้นั้นก็ไม่สามารถโหลดได้ จะได้ก็แต่ไฟล์แตก ๆ ชำรุด

หุ หุ ……มาละครับ 29,708 KB
ต้องใช้คำสั่ง 0pen ไฟล์ โดย Pdf หรือ Save file มาเลยปุบ ๆ ๆ

แต่ Bitcomet นี่แกจะเคืองที่ใช้งานแกมากไปหรือไงไม่รู้ แก 100 % เหมือนกัน อย่างเร็วเลย Absolute ที่ 50.48 KB

ลุงน้ำชาลองดูไฟล์ภาพนี้ ไม่รู้ว่าเกิดจากอะไร…..ตัว Adobe Reader ผมลองอัพใหม่แล้วก็ไม่เวิอร์ค ผมเคยคิดที่จะลองเปิดกับคอมอีกตัวหนึ่งซึ่งอาจจะเปิดได้แต่ยังไม่ได้ลองครับ
https://bimbalo.files.wordpress.com/2010/12/lnc.jpg

April 4, 2011 at 2:34 pm

ถ้าจะอาการเดียวกันกับคุณเบน จากไฟล์คราวก่อนที่ผมเม้นท์ใว้……แล้วลุงน้ำชารีเช็ค ลงให้ใหม่อีกครั้ง ผมก็โหลดใหม่แต่ก็เปิดไม่ใด้เหมือนเดิม
ไฟล์วันนี้ก็เหมือนกันครับ

March 30, 2011 at 9:00 am

กาดนัดวันเสาร์ที่หลังปรินส์ เสาร์ที่ 26/3/2011 ผมเห็นมีประกาศขายเบนโจ-รับสอน-รับสั่งทำ (ทำเอง) ถ้าอยู่เชียงใหม่เพื่อน ๆ ลองแวะไปดูสิครับ

ผมก็กำลังสนใจอยู่เหมือนกัน …..แล้วหัวข้อนี้มัมโผล่มาได้ไงเหมือนรู้ใจเลยแฮะ

March 26, 2011 at 11:10 am

อ่านบทความเกี่ยวกับเหตุการณ์แผ่นดินไหว……ที่เมืองไครส์ต์เชิร์ช นิวซีแลนด์ กับสึนามิ ที่ญี่ปุ่น ทั้ง 2 เหตุการณ์จะมีปรากฏการณ์ทางธรรมชาติบอกเตือนก่อน คือมีวาฬ ขึ้นมาเกยตื้นตายเป็นฝูง ทางชายฝั่งแคลิฟอเนียร์ฝูงปลาแซลมอนรวมตัวกันขึ้นมาตาย นกที่อาคันซอร์ ร่วงลงมาตามท้องถนน……..

ลุงน้ำชาประกาศจะขายตึกไม่ทัน 24 ชั่วโมง….. เล่นเปียโนอยู่เพลิน ๆ แผ่นดินไหวเฉย หมูบิววิ่งลงบ้านรองท้งรองเท้าไม่ส่งไม่ใส่
ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ สงสัยต้อง moderate หัวข้อนี้ใหม่ละมั้า.. งง
อิ อิ

March 9, 2011 at 3:35 pm

โม้ให้ลุงน้ำชาฟังนี่ค่อยยังชั่ว…….ถ้าแซวลุงน้ำชาละเป็นเรื่อง เดี๋ยวแฟนคลับลุงน้ำชารุมกันถล่ม อ่วมเลย

ก่อนหน้านี้เวลาไปห้าง จะต้องแฉลบไปแผนกดนตรี แต่ตอนนี้ไม่ละ………..แฉลบไปแผนกกล้องแทน ไม่รู้อะไรกันนักหนาเน๊าะ กับชีวิต

นั่งอ่านหนังสือประวัติของแม่ชีเทเรซ่า……..อืม ความสุขของชีวิตของแต่ละคน คนละเรื่อง กันเลย โลกก็โลกใบเดียวกันแท้ ๆ

อ่านเรื่องราวลุงน้ำชาตามหา นาเบ ที่อินเดีย เรื่องของแม่ชีเทเรซ่าที่กำลังอ่านอยู่ตอนนี้ก็ที่อินเดีย เมื่อวานเข้าไปในเฟสบุ๊ค จ๊ะ็๊เอ๋กับน้องอยู่คนหนึ่งเคยไปเมืองจีนด้วยกัน เพิ่งกลับจากไปอินเดีย……สนุกมาก ถ้าจะมากจริง ๆ ด้วย…..จากประโยคแชทสนทนาไม่กี่ประโยคแต่ความรู้สึก ประทับใจของผู้เล่า สัมผัสได้ …. และ.ก็จะไปอีก  ……… เอ แล้วเราจะมีโอกาสได้ไปกะเค้ามั่งหรือป่าว น๊า

ลุงน้ำชามีเล่าเรื่องที่ผ่าน ๆ มาเกี่ยวกับกล้องบ้างหรือป่าวครับ อยากอ่าน

เรื่องรูปที่โม้ใว้ เดี๋ยวปั้นหัวข้อเป็นรูปเป็นร่างแล้วจะส่งให้ลุงน้ำชา verified คนแรกเลย……… ในฐานะที่( กล้า ) ฟังผมโม้คนแรก+คนเดียวอีกต่างหาก หุ หุ

March 7, 2011 at 4:57 pm

นึกถึงรูปสมัยก่อนเวลาล้างที่ดูทีฟิล์มเนกาทีฟ รูปที่เสียไปม้วน 24 บ้าง 36 บ้างเป็นเงินไม่น้อยเลย ….ผมเคยใช้กล้องยี่ห้อ Yachika จากนั้นก็มาใช้ Pentax กับซูมของซิกมานี่แหละ ตอนหลังมีปัญหาเรื่องชัตเตอร์กับความชื้นเอาไปล้างที่ร้าน ซูมก็เริ่มรวน จากนั้นยุคดิจิตอลเข้ามา ก็จบกลายเป็นตำนานอยู่ในห้องเก็บของ

เคยส่งประกวดสมัยเป้นนักศึกษาปี 1 ประเภทภาพเอกรงค์ได้รางวัลชมเชย 3 ภาพ ถ้าไม่ผิดน่าจะเป็นอธิการเป้นผู้มอบรางวัล ได้ขึ้นไปรับตั้ง 3 ครั้งอะ มากกว่าที่ 1 , 2 อีก อิ อิ

เวลาลุงน้ำชาเขียนถึงแม่เมื่อไรให้นึกถึง Mother of mine เวอร์ชั่น Agnes Chan กรุ้งกริ้งในหัวควบคู่ไปด้วยกับการอ่านทุกครั้ง….. ไม่รู้ใครห่วงใครมากกว่าใคร น้า

เคยอ่านบทความ …..น่าจะเป็นเพลง Papa ของ Paul Anka …..ผู้เขียนเสริมบทความเพิ่มเนื้อหาเข้าไป

ประมาณว่าถ้าเป็นตะวันออกความผูกพันในครอบครัวส่วนใหญ่จะอิงข้างแม่ ก็จะเป็น แม่จ๋าอย่าร้องไห้, ลูกจ๋าแม่อยู่นี่…….. ถ้าเป็นตะวันตกก็จะอิงไปข้างพ่อส่วนใหญ่….. พ่อครับ ผมทำได้ , พ่อครับ แม่เจ็บนะครับ……

อ่านของลุงน้ำชาหลาย ๆ ตอน ….ถ้าจะจริงแฮะ ไม่รู้เป็น Wednesday child ด้วยหรือหรือป่าว ชีวิตถึงได้เป็นเช่นนี้…….ถ้าจะ เกิด Wednesday ละมั้ง

ถ้าจะบริโภคข้าวบาเลย์หนัก วันละหลายกิโล (รุ่นลุงน้ำชา สมัยนั้นขายแอลกอฮอล์ ชั่งกิโลแบบใข่พรทิวา…..งั่ม งั่ม ๆ )
ก่อนจะเป็นเทพก็ต้อง….บ่ม….วิชามารซะก่อน

ไลฟ์สไตล์แบบปั่นจักรยานครอสคันทรีของลุงน้ำชา มาจากไหนหรือครับ
ตอนเป็นละอ่อน พี่ของพี่เพื่อน (เพื่อนมีพี่ พี่ของเพื่อนรุ่นเดียวกับพี่ผม พี่ของพี่เพื่อนก็จะอาวุโสขึ้นไปอีก……..เกือบ งง ) พี่ของพี่เพื่อนอายุก็น่าจะเฉียด ๆ ลุงน้ำชา เรียนบูรณศักดิ์ทั้งสองคน …..ที่บ้านจะมีสเตอริง มีบาร์ทำจากแป็บประปา, ที่ยกน้ำหนักก็ทำจากกระป๋องประมาณแลคโตเย่นเทซีเมนต์, มีเฟรมวาดรูปสีน้ำมันทำเอง-วาดเอง อารมณ์ราว ๆ เนี๊ย… เพื่อนผมบอกว่า “อ้ายตุ๊ ปั่นคันนี้ไปกรุงเทพมา……” ผมก็อือ ๆ ไป เพราะตอนนั้นกิจกรรมของผมพิกัดระยะทางแค่จากบ้านปั่นไปหน้าโรงเรียนเทพ ประสาท……..

ลุงน้ำชาทำไม Happy Valentine นานจัง…..แอบหนีไปสวีท สหวี วี่ วี กับคุณป้าที่ไหนเอ่ย

ทักษะการใช้คีย์บอร์ดของคนทีพื้นฐานดนตรีเท่ากัน คนหนึ่งเริ่มจากอิเลคโทนอีกคนเปียโน
ถ้าจะต้องมีการสลับการเรียนของทั้งสองในภายหลัง การเล่นของทั้งสองคนจะต่างกันยังไงครับ

เมื่อวานไปดูเปียโนไฟฟ้าชอบลุคสไตล์แบบของลุงน้ำชาใช้สอนเด็ก ๆ จะมีของ Casio กับ Yamaha คนขายบอกว่ายกไปไหนมาไหนสะดวก ฟังเสียงผมแยกไม่ออก คนขายบอกว่ามันจะฟุ้งจากลำโพงด้านบน ส่วน Arius ที่เป็นเรือนไม้มีฝาสไลด์ปิดคีย์บอร์ดเสียงจะลงข้างล่างเลียนแบบอคูสติ คเปียโน เสียงจะเป็น 3 sampling…..ผลิตจากอินโด……ตัวไม้ผมไม่ค่อยชอบเลยเป็นไม้แบบเฟอร์นิเจอร์น๊อก ดาวน์ ชอบทีมีที่ปิดคีย์บอร์ดกับติดตรงเรื่องเสียงนิดหน่อยผมไม่แน่ใจว่ามันสำคัญ มากขนาดไหน

ผมจะเอียง ๆ ไปทางลุคแบบลุงน้ำชา คิดในใจว่าน่าจะดีไซค์ที่ปิดคีย์ด้วยนะ…..ลุคนี้ของ Casio ก็สวยพอกันกับ Yamaha แต่ถูกกว่าสเปคเท่ากัน ตัวเพดาลต้องจ่ายเพิ่มชุดละ 2,900

ตัวที่ลุงน้ำชาใช้สอนคู่กับไวโอลินคือ เปียโนไฟฟ้าไม่ใช่อิเลคโทน แต่ก็คืออิเลคโทน …. เปียโนไฟฟ้าคืออิเลคโทนทีดึงเอาความเป็นเปียโนออกมาเฉพาะกิจเน้นทีมาตรฐาน จำนวนคีย์กับน้ำหนักทีตัวคีย์และเสียง-รูปทรงดูดี ให้อารมณ์ทดแทนเปียโนจริงโดยเน้นส่วนประกอบจากไม้สวย ๆ แถมเอฟเฟค แต่ราคาไม่สูงมาก ไม่ต้องจ่ายแบบเปียโนจริงหรือแบบอิเลคโทนซึ่งฟูลออพชั่นแต่ใช้งานแค่ส่วนของ เปียโนเป็นหลัก ส่วนคีย์บอร์ดที่วางขายกันทั่วไปตามห้างก็คืออิเลคโทนแบบพอกแพค….. เข้าใจแบบนี้ถูกหรือป่าวครับ

เมื่อวานจ่ายค่าเรียนว่ายน้ำ …… อดที่จะถามเจ้าของสระไม่ได้ว่าอะไรเป็นแรงบันดาลใจที่สร้างสระ-สโมสรขึ้นมา เพราะผมเพิ่งเข้าไปอ่านในเวบมาแหมบ ๆ ที่หัวข้อประวัติ-วัตถุประสงค์ผมอ่านแล้วไม่ได้สาระสำคัญที่อยากจะรู้ ค้นทุกเมนูแล้วไม่เจอส่วนมาจะเป็นเวอร์ดดิ้งสั้น ๆ กับภาพประกอบแทนคำพูด …..ไม่โม้มากแบบ wichai.net ….ฮิ ฮิ
ได้ความว่า งี้ครับ…..”ลูกเล่นกีฬาว่ายน้ำอยู่ ในฐานะที่เจ้เป็นผู้ปกครองรู้สึก ไม่ค่อยสะดวกเรื่องการฝึกซ้อม…….เฮียก็เลยสร้างสระขึ้นมาซะเลย…….. ” โฮว ว ว ว
สระเริ่มก่อสร้างเมื่อ 2547 มีโคชฝรั่ง 2 คนกับโคชไทยและผู้ช่วยฝึกสอน มีดีกรีในรายการต่าง ๆ ทั้งในและระดับประเทศ

เจอผู้ปกครองโลกกีฬาตัวจริงซะ ….อึ้งไปเลย……ผมก็อยากเห็นโลกดนตรีเป็นแบบนี้บ้างจัง

อรุณสวัสดิ์ครับ ลุงน้ำชา
“แปงไปก๋า? “……ชัดเจน สง่าผ่าเผย จริงใจมั่ก ๆ

อ่านหนังสือเรื่องกระท่อมแสงตะวัน ของถวัลย์ มาศจรัส บางตอนที่พูดเปรียบเทียบว่า จงเอาเยี่ยงอย่างกาแต่อย่าเอาแบบอย่างกา ( กาขยันตื่นแต่เช้าหาอาหาร กลับก็ตะวันตกดิน ….แต่มีนิสัยชอบลักของชาวบ้าน )

วันก่อนผมได้เข้าไปในบลอคของ ทฤษฎี ณ พัทลุง ทาง wordpress.com (คอนดักเตอร์ประจำวงดุริยางค์สยามฟิลฮาร์โมนิค….เคยเรียนและได้รับการสนับ สนุนจาก ดร.สมเถา สุจริตกุล ปัจจุบันอายุ 25 ปี )
มีเรื่องราวเกี่ยวกับแวดวงดนตรีบ้านเราที่น่าสนใจ….อดคิดถึงอ้าย (ลำปางต้องเรียก ปี้ ….ลืมไป)
……ชัดเจน สง่าผ่าเผย จริงใจมั่ก ๆ จริง ๆ

คนจนผู้ยิ่งใหญ่

January 31st, 2011 at 6:32 pm Guten nacht ครับลุงน้ำชา
…….ถล่มทลายครับลุงน้ำชาเมื่อ Richard Clayderman ลงสระ
บรรเลงกรรเชียง 200 เมตร เกิดปรากฎการณ์วายสวนทางกันที่ 100 เมตร ทำได้ไงเนี่ย……

ถ้าบลอคเข้าที่เข้าทาง จะอัพคลิปประกอบเหตุการณ์ว่าไมได้โม้…..สวนทางกันจริง ๆ

ลุงน้ำชาต้องชอบถ่ายภาพแน่นอน ผมมีรูปที่ถ่ายพระธาตุวันขากลับจากแพร่
เพื่อน ๆ ลองชมฝีมือดูนะครับ
https://bimbalo.wordpress.com/2011/01/31/phra-that-lampang-luang/?preview=true&preview_id=72&preview_nonce=33e5ff5f78
ตอนนี้ในบลอคก็คิดว่าจะเพิ่มหมวดกีฬาเข้าไปอีกอันหนึ่ง……ค่อย ๆ ทำไป

คลิปคุณภาพไม่ค่อยดีเท่าไร หมูแฮ่มบอกว่าอยากจะขอแก้ตัว
http://www.youtube.com/watch?v=a8TQEdOsBCk
http://www.youtube.com/watch?v=ZNw_3JrPr-Q

January 25th, 2011 at 6:35 pm ลมจอยละยังครับลุงน้ำชา
เนี่ยละเฒ่าแก่ตัวจริง

พี่วินแจ้งให้ผมย้ายที่ทำการใหม่มาสักพักแล้วครับ ผมก็อ้อยอิ่งอยู่นั่นแหละ แต่ก็กลัวจะเรียบร้วยแบบลุงน้ำชาอยู่เหมือนกัน คอมโนทบุ๊คของผมเองมันก็รวนมาก มันร้องครางจนผมตกใจขึ้นหน้าจอสีฟ้าบอให้ปิดเครื่อง ก็มันปิดได้ก็ดีสิ ผมต้องดึงปลั๊กไฟออกแล้วก็ถอดแบตตารี่มันถึงจะปิด….กลัวมันจะระเบิดเอา

สำหรับช้อมูลของผมก็ไม่ค่อยมีอะไรสำคัญมากมายแต่ก็นั่นแหละ…. จน 2 อาทิตย์ก่อนมันอัพแก้ใขไม่ได้ พี่วิน ( Window Live ) แกคงไม่อ่อนข้อละงานนี้
เอ้าไปก็ไป……คลิก next ๆ ๆ ๆ หมู ๆ อย่างเก่งเจอหน้าให้กรอกบัตรเครดิตก็ถอย… ย ย ย ย

พอย้ายเสร้จเรียบร้อย พรีวิวขึ้นมา……อ๊ะ หน้าตามันยังกะร้านไทยประเสริฐที่ผมเป็นขาประจำเลย เข้าไปคลิกนู่นคลิกนี่เล่น …..อ๋อตรงนี้นี่เอง site stat ที่ เฒ่าแก่ร้านไทยประเสริฐใช้ดูฮวงจุั้้ยลูกค้า

แล้วอยู่มาวันหนึ่งผมกลับไปร้านไทยประเสริฐอีกที…..ตกใจหมดเลยนึกว่าเข้าผิดร้าน นี่มันกาแฟวาวีนี่หว่า หุ หุ

ผมว่า Theme เก่าก็ให้อารมณ์เหมือนหนังสือทำมือ…..เหมือนร้านหนมใข่แต่ Theme ใหม่นี่มันร้านเบเกอรี่ชัด ๆ แต่เจ้าของ คนเดิมไม่ใช่นอมินี อ่านแล้วตัวจริงเสียงจริง ขนาด ไปโรงบาลก็ยังถ่ายรูปต้น ปรง ……ปลงจริง ๆ

ผมเริ่มจาก Theme เก่าทีดีฟอล์กมา ตอนนี้ก็ลองเปลี่ยน Theme ดูเพื่อให้สูสีกันไม่ดอยช้างก็สตาร์บัค หละ
https://bimbalo.wordpress.com/
แบนเน่อร์ข้างบนเป็นรูป 2 พี่น้อง หมูแฮ่มกับหมูบิว หมวดหมู่ยังไม่เข้าที่เข้าทางเท่าไหร่ แล้วก็มีคลิปที่ท้าดวล หมูแฮ่มก็ซ้อมไปแซวไปเรื่องล้นแป้น …..ฮึ่มเดี๋ยวให้ไปเรียนซึงซะนี่

ผมอ่านหนังสือของวิลาศ มณีวัตจบก็เอานิยายของ ก สุรางคนางค์มาอ่านต่อ ผมไม่ได้ตั้งใจจะอ่านเลยไม่รู้อะไรมาดลใจ อ่านไปก็หัวเราะไป ….เข้าไปเซิรช์หาความหมายของคำว่า Soulmate …..ก็หนังสือมีไม่รู้กี่ร้อย-พันเรื่อง …..รถนางเอกไปเสียที่ลำปางพระเอกช่วยลากผ่านลำพูนไปซ่อมที่เชียงใหม่ นางเอกไปหาคนรุ้จักที่เชียงใหม่แต่ไม่อยู่พระเอกก็พาไปพักที่รินคำ…..วัน รุ่งขึ้นพาไปตำหนักภูพิงค์แล้วก็ลงมาต่อที่ลัดดาแลนด์ จ๊ะ..เอ๋ กับรถม้ามาจากลำปาง ไปซื้อซิ่นผ้าไหมหละปูน หละปูบอกว่าต้องไป ชินวัตร สัน-กะ-แปง … เจ้า แล้วก็พากันไปเที่ยวต่อที่หนองบัวดอยสะเก็ด

ขากลับแวะกินข้าวต้มลิ้มฮานง้วน หรือร้านกาแฟไทยประเสริฐ….
แล้วผมจะมาโม้ต่อ ……

ลุงน้ำชานางเอกพักทีรินคำห้อง 306 …..เอาไปแทงหวยได้ไหมครับ

January 23rd, 2011 at 9:06 am ยอดเยี่ยมไปเลย
น้องม่าเหมี่ยวตั้งใจเรียน-เล่นให้เก่ง ๆ นะครับ

เห็นรูปแล้ว….. อืม
ชื่อนี้ไหมครับ Oh no I can’t believe …….. เก๋ดี ยาวหน่อย ไม่น่าจะซ้ำกับใครและก็ขึ้นด้วยคำว่า โอ เหมือนกัน

ลุงน้ำชาถ้าจะใจเย็นและเป็นคนประณีตมาก ดูจากตัวหนังสือและก็สิ่งต่าง ๆ ที่ลุงน้ำชาเล่าผ่านทางบลอค
ผมไม่รู้ว่าเด็กรุ่นใหม่ ๆ …….ลูกคนอื่น ๆ จะมีปัญหาเขียนตัวหนังไม่สวยบ้างหรือป่าว

ช่วงนี้ผมได้อ่านหนังสือของเชิด ทรงศรี , คริส สารคาม ( ณรงค์ จันทร์ เรือง ) และกำลังจะจบเป็นของวิลาศ มณีวัต สนุกและได้ความรู้เพลิดเพลินทุกเล่มเลย อ่านแล้วก็ยิ้มขึ้นมาคนเดียวหลาย ๆ เรื่อง หลาย ๆ ตอน
มีอยุ่เรื่องที่ วิลาศ มณีวัต บ่นถึงเรื่องคนตรวจปรูฟว่านอกจากจะต้องละเอียดในการพิสูจน์อักษรแล้วต้องมี ฐานความรู้เหมาะกับสไตล์ของสำนักพิมพ์ ….เล่าถึงว่าอาภัสรานั่งเครื่องไปกับคุณหญิงท่านหนึ่งนั่งติดกันหัวเราะกัน บนเครื่องเป็นที่สนุกสนาน …. ตกสระอิกลายเป็นนั่งตดกันหัวเราะกัน…

ผมยังไม่อ่านเจอของลุงน้ำชาเลย ของตัวเองสิแค่โพสท์ข้อความไม่กี่บรรทัด……….

งานหนังสือพิมพ์ต้องรับผิดชอบต่อหน้าที่สดใหม่อัพเดททุกครึ่ง-หนึ่งวัน ตรวจ-ไม่ตรวจเองบ้างตามสถานการณื จะหลบไปดู Prison break จบเป็น Episode 1,2…. แล้วหมดแรงเขียนไป 2 วัน 3 คืนให้แฟนคลับลมบะจอย แหง่วหน้าจอเสีย…รมณ์ไม่ได้

อ่านหนังสือพิมพ์วันนี้ “มันก็น่ากลุ้ม-น่าทุกข์อยู่หรอก แต่ละคนก็โตจนเลียตูดสุนัขไม่ถึงด้วยกันทั้งนั้น” …….อ่านแล้วก็กลุ้มเหมือนกัน …. แฮะหรือว่า ป๋าแกเจตนาให้เป็นแบบนั้น

อ่านแล้วอยากไปสมัครเป็นลูกมือ ….. นี่ถ้า Learning hostel อยู่ซักมอกหนองเส้ง จะปั่นรถถีบไปสมัครเดี๋ยวนี้เลย

ใช้สายไฟสำหรับเดินเครื่องปรับอากาศเป็นสายรัดหางปลา……
มันเป็นยังไงครับคุณลุง
ด้วยความที่ไม่รุ้ตอนแรกเลยที่สายรัดขาดผมก็เอาสายไฟบ้าน ( สายเดินภายใน) ปลอกเปลือกออกเลือกเอาสายสีดำมัด พอตั้งสายทีแรกก็ ….เอ๊ ทำไมเพี้ยนอีกละ เลยเอา Tuning ใส่เพิ่มทุกตัวเลย กว่าจะฮู้คิงตามหลักวิทยาศาสตร์ก็เสียอารมณ์ ตอนนี้ผมเอาสายในเกียร์รถจักรยานร้อยเข้ากับใส้ไก่สีดำมัดใช้การได้ดีเลย อยูคงกระพันมาจนทุกวันแต่ปลายสายเก็บใด้ไม่สวย ……เหอะ เหอะ เสียสถาบันฟิดเดิลหมด
ผมไม่ค่อยชอบเข้าร้าน มีอะไรทำเองได้ก็ทำ ยิ่งไม่รู้ความรุ้ทางด้านดนตรี โดนอาเฮียซักแบบเป็นเรื่องเป็นราว……ไม่แนะนำแต่จับผิดอะ…..เครียด ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
คุยกับคอคนรักเครื่องดนตรีตัวจริงก็เครื่องเคราเยอะ ได้แต่อ้าปากฟัง

อ่านเรื่องสั้น จอมดนตรีของมนัสจรรยงค์ อ้ายชัยตัวเอกของเรื่องแกเอาปี๊บน้ำมันมาทำเป็นซอ
…. เหอ เหอ sound post ก็ไม่ต้องมี มีลูกบิด สาย ก็เรียบร้วยจอมดนตรี

ผมยังข้องใจกับ sound post อะลุงน้ำชา ซอฝรั่งไม่มี sound post ไม่ได้เหรอครับ
อีกข้อตัว Tuning เห็นบางคนว่าถ้าไม่จำเป็นไม่ต้องใส่มันมีผลกับเสียงจริงหรือ

หมูแฮ่มถ้าจะข้องใจ กลับมาจากโรงเรียน…….เว่อร์ เวอรรร ครูบอกอันละสามร้อยกว่าเอง
อืม…..แล้วมันจะติดซีรี่ 199 ของเราได้เหรอ ไม่รู้จริง ๆ เคยเป่าทรัมเปต รู้ก็แต่ว่าอุปกรณ์เสริมมันมีกล่องเก็บเสียงยัดเข้าไปที่กรวยข้างหน้า ถ้าจะต้องให้กูรูอย่างลุงน้ำชาไขข้อข้องใจนี้เป็นวิทยาทานอีกละ
พูดถึงทรัมเปตผมไปค้นเจอซีดีการแสดงของวง James Last band. นึกถึงตอนอยู่แบนด์โรงเรียนได้เล่นเพลง A taste of honey เพลง Mamy blue, My sweet lord. ผม 1st Trumpet เชียวนา
…..ฮิ ฮิ โปรดใช้วิจารณาญาณในการเชื่อตัวใครตัวมันนะครับ
วง James Last แกจะเด่นเรื่องเครื่องเป่าพวก Brass ทั้งหลาย บรรเลงกันไปยิ้มกันมีเล่นเวฟกอดคอเกาะเอว อายุอานามนักดนตรีแต่ละคนลุง ๆ ป้า ๆ ทั้งนั้น
อีกวง Biddu orchrestra. เพลง Rain forest ผมจำได้ว่า The Impossible มาเปิดการแสดงที่โรงหนังสุริยาเพลงนี้แหละถ้าผิดพลาดยังไง ตอนหน้าลุงน้ำชาเชิญลุงต้อยมาเป็นแขกรับเชิญบนกระดานสนทนาเคลียกระทู้นี้ละ กัน
ตอนนั้นมีวง Septimus จากออสเตรเลีย มาแสดงด้วย พอถึงเวลาดรายไอซ์ขึ้นสปอร์ทไลท์ยิง เสียงทรัมเปทจาก Theme หนังสตาร์วอกระหึ่มโรง
วงดิอิมตอนนั้นเอาเพลงฝรั่งมาใส่เนื้อไทยก็หลายเพลงอย่าง The Exodust song หนังเรื่องโทน
ตอนนั้นกำลังดัง…….

ผมเข้าใจละ …..เป็นที่ๆ ชายแก่คนหนึ่งจะเล่าเรื่องราวของชีวิตที่ผ่านมา เกี่ยวกับผู้คน การเดินทาง งานช่าง หนังสือ ภาพยนต์ ดนตรี และอื่นๆ มันมีความสุขอย่างไร

เงินเหลือน้อยก็ใช้ทองแทน
ลุงน้ำชาพาเด็ก ๆ ไปทัศนะศีกษาที่แม่น้ำวังครับ เตรียมน้ำคุไปคนละใบ 4-5 คนบางทีผู้ปกครองขอไปด้วย ก็เพิ่มคุใหญ่เข้าไปอีก ได้คุละบาทสองบาทคูณเข้าไป ….. เหลือเฟือละครับ

หลังจากแฉลบไปดูเปียโนไฟฟ้าวันก่อน วันต่อมาหมูแฮ่มเหมือนกับรู้แฮะ ซ้อมเปียโนกรุ้งกริ้งผมก็เข้าไปนั่งดูความคืบหน้า…… ” แป้นมันไม่พอแล้วก็ทำไมของเรามันไม่ที่เหยียบตีน อะ ” ผมหยุดประมวณผลแป้บหนึ่งตอบสวนไป ” เค้าเรียกว่า เพ-ดาล …..อันละหมื่นอะ 3 อันก็ปาไปเท่าไรละ ไม่จำเป็นหรอกเล่นให้เก่ง ๆ ละกัน ซื้อมาติดก็ไม่สวยด้วย จะเอาจริงออกคนละกึ่งไหม ตางค์เก็บเราก็มีหนิ…..”
หมูบิวก็มาอีกเคสต้องซื้อแว่นตาว่ายน้ำใหม่สำหรับพวกตาพิเศษ

ผมไปลำปางเมื่อไร ลุงน้ำชาไปทัศนะศึกษาแม่น้ำวังกับผมนะ ลุงน้ำชาไม่ต้องเตรียมคุให้ ผมจะเอาไปเอง

เมื่อวานไปจ่ายค่าเนทเหมือนกันครับแล้วก็อด แฉลบไปแผนกดนตรีไม่ได้ เล็ง ๆ เจ้า Arius ของ YAMAHA ….สินค้ายอดนิยม ขายดี ราคาพิเศษ 0% 6 งวด พิเศษ อีก 6% ถ้าเป็นสมาชิกบัตร
…..หุ หุ หุ ( 3 หุ ) หุแรกแล้วจะเอาบัตรมาจากไหนเนี่ย หุที่สองแล้วจะเอางบส่วนไหนมาผ่อน หุที่ 3 ตอนนี้ว่าไปก็เลย 24 ชั่วโมงไปแล้ว ดาวเทียมลุงน้ำชาก็ยังไม่ประมวณผลออกมาเลย ฮื ฮิ
ไม่ได้จริง ๆ ก็ลองหาประมูลแบบลุงน้ำชาก็ได้ ผมไม่เรื่องมากอยู่แล้ว แค่สเปคเจ้าของเก่าเป็นแม่ญิง เล่นมือเดียว ดีดตัวถังดูดัง ป๊อง ป๊อง ๆ ก็ OK
เหอะ เหอะ วันดีคืนดี เมื่อค่ำเมื่อคืนก็เล่นขึ้นมาคนเดียว….อี้น่อ

อ่านนิทานวันเด็กที่ “เด็กห้ามอ่าน” เรื่อง “ตลก ส.ส.” ของตาแก้ว( อาจารย์แก้วสรร อติโพธิ) เล่าผ่านลุงเปลวแล้วอดยิ้มไม่ได้คนเขียนเรื่องก็เหลือเกิน
ผมคงไม่มีโอกาสคุยกับลุงน้ำชาแน่เลย ถ้าลุงน้ำชาเป็นนักการเมือง
แต่เป็นนักดนตรีและไม่ใด้เป็นชาวนาจึงรอดตัวที่จะโดนข่มเหง
ว่าแต่ว่าคุยกับลุงน้ำชามาตั้งนาน ลุงรู้หรือป่าวว่าผมมีอาชีพอะไรเอ๊าะ
ถ้าตอบผิดลุงน้ำชาให้เครื่องดนตรีผมชิ้นหนึ่งตกลงนะ ….หุ หุ

หวัดดีวันเด็กครับคุณลุง
ผมรู้จักเพลงของวง ELO จากเพลง Last train to London ตอนสมัยเป็นนักเรียน
แล้วผมก็กลายเป็นแฟนเพลงของวงนี้ไปเลยผมชอบเพลง Showdown มาก ๆ ,เพลง
Living Thing, Sweet talkin’ Woman พวกเพลงต่าง ๆ ในชุดแรก ๆ
ตอนนั้นผมหลงเข้าใจว่าเป็นเสียงไวโอลิน เสียงเดียวกับ Dust in the Wind.
ของ Kansas จนได้มาดูวีดีโอคอนเสริท เห็น 2
สาวเล่นแชลโล่ต้องบอกเลยว่าอินมาก ๆ กับเครื่องดนตรีชนิดนี้
แล้วเจ้า วีโอล่า หละครับลุงน้ำชามีเกล็ดอะไรเกี่ยวกับเจ้าตัว Wednesday Child ตัวนี้ … เล่าให้ฟังด้วยนะครับ

เล่าต่อ ๆ
หมูบิวก็สายตาสั้นขนาดหนักครับตอนนี้ปาไป 700 กว่า เวลาไปว่ายน้ำโคชต้องให้บั้ดดี้คอยประกบเพราะมองนาฬิกาเวลาเข้า-ออกไม่ เห็น…..เฮ้อ นับวันตัวเลขก็พัฒนาพรวด ๆ
เมื่อวานหมูแฮ่มกลับจากโรงเรียนได้ยินซือป้อเล่นกรุ้งกริ้ง ๆ The Entertainer.ก็เข้ามาทาบทามท้าดวล “ผมมีเพลงใหม่ครับ ซีรอกซ์มาแล้ว …. นี่”
แกเอาเพลงของ Richard Clayderman มาให้ดูบอกว่าซือแป๋ (ครูดนตรีที่โรงเรียน) เล่นงี้ เลยเหมือนซีดีเป๊ะ ผมจะเล่นเพลงนี้นะซือป้อก็เล่นเพลงของซือป้อ…. 1 เดือนมาเจอกัน
ซือป้อจะทำไงดีเนี๊ย….จามมาหลายรอบแล้วมือซ้ายก็ยังไม่สมานฉันท์กับมือขวาซักที ลุงน้ำชากับคุณแซมช่วยด้วย

สุขสันต์วันปีใหม่ครับ ขอให้ลุงน้ำชามีสุขภาพแข็งแรง ๆ นะครับ

ได้ยินโฆษณา ผู้อาวุโส OK เมื่อไรอดคิดถึงลุงน้ำชาไม่ได้…..เล่นหายไปซะนานหายไปซะนาน
ที่ว่าจะเล่าเรื่องนั้นเรื่องนี้ …หายไปเลย เป็นว่าปลีกวิเวกดูหนังนี่เอง

ไฟล์ของ Michael Aaron grade 1 โหลดได้ครับแต่เปิดไม่ได้ ขึนหน้าต่างเป็น file has been damaged,….and wasn’t correctly decoded ครับ ลอง reload แล้วเปิดอีกทีก็เหมือนเดิมครับ

หมูแฮ่มกับหมูบิวเล่น Turkish march จบแล้วครับ การเคลื่อนไหวนิ้วกับจังหวะยังไม่ดีแต่ก็จบเสียทีไม่อยากให้ข้ามไปปีใหม่ …..ท่อนท้ายสุดเล่นได้ไม่ค่อยดีเลยตัดออก จะเกี่ยวกับเครื่องเล่นต้องแกรนด์เปียโนหรือป่าว …น้า ถ้าได้ไปลำปางขอจองคิวหนึ่งนะครับ
http://www.youtube.com/watch?v=1nePK9iO21s

หายเร็ว ๆ ครับ

December 15, 2010 at 4:22 pm

เมื่อก่อนเซอร์ชลุงน้ำชาใน Youtube เจอลุงขี้เมากับชาโออิชิ ตอนนี้…..อะ แฮ่ม โกอินเตอร์
หมูบิวกับหมูแฮ่มก็ Turkish มาร่วมเดือนกว่าแล้วรูปนี้ถ่ายตอนต้นธันวา ….ตอนนี้เกือบจบแล้ว แบบลุย ๆ ขัดหูขัดตายังไงลุงน้ำชามีเวลาฝากแนะนำด้วยครับ จะให้เป็นศิษย์ออนไลน์ก็ยอม
http://www.youtube.com/watch?v=4saYNBskFeQ

December 13, 2010 at 5:06 pm

เหมือนกันเด๊ะเลย……ต่างก็ที่หูที่คล้องหัวแม่มือ
ไม้ที่เอามาทำเผลอ ๆ จะตันเดียวกัน
http://cid-6cea6c6e57260fa8.photos.live.com/browse.aspx/My%20Fiddle?client=wnf&sa=80810824

December 8, 2010 at 7:27 am

ดีใจด้วยครับคุณลุง
อ่านไปลุ้นไป

และแล้วปริศนาที่งึมงำในยุทธภพมาร่วม 40 กว่าปีก็เปิดเผยเรื่องราวที่แท้จริงออกมา
เพื่อน ๆ น้อง ๆ ที่หลงเข้ามาอ่าน ถ้านึกภาพไม่ออก ผมขอคอนเฟิร์ม+ฟันธง ถ้าเป็นสมัยนี้เป็นเลิศด้านดนตรีและใสกิ๊ก ก็เอาเจโชว์ผนวกกับนิชคุณ 2 PM ยังไงยังงั้น
จริงไหมครับคุณลุง
ว่าแต่ว่าคุณลุงรู้จักอะป่าว….ฮิ ฮิ

December 2, 2010 at 10:28 am

ตั้งแต่ คำพูดที่ว่าอาหารอร่อย เพลงดี ๆ นักดนตรีขั้นเทพ กลายเป็นตำนานไปแล้วสำหรับนครลำปางผมก็อ่านตามไม่ค่อยจะทัน นึกถึงเรื่องนั้นเรื่องนี้ตามตัวหนังสือที่ลุงน้ำชาเขียนไปเร่ย ยิ่งได้เห็นประวัติการทำคะแนนของอ้ายวีรชาติจาก ดุริยสารของลุงน้ำชาแล้ว….
เมื่อวานผมก็เลยถามพี่ชายเกี่ยวกับเรื่องอ้ายวีรชาติสมัยเป็นนักเรียน เรื่องราวต่าง ในอีกมิติหนึ่ง แล้วก็เซอร์ชดูภาพ-บทความผ่าน Google ทีแรกผมก็งงมีแต่รูปใครก็ไม่รู้ อะไรจะขนาดนั้น พอออนเ้ม้าท์ดูที่ภาพก็ยังไม่แน่ใจอยู่ดี แต่แล้วก็ค่อย ๆ อ๋อ….
เวลาผ่านไปนานมากเลยนะครับ สำหรับภาพที่ติดตาผมตอนเป็นเด็ก จำภาพอ้ายแนท (เธียรชัย นามเทพ) กับอ้ายวีรชาติเวลาเม้มริมฝีปากจรดกับกรวยโลหะอันกระจิ๋วเดียวของทรัมเปต เห็นลักยิ้มโผล่ที่ข้างแก้ม …..ผมจำได้แต่ภาพตอนนั้น
แล้วลุงน้ำชากับครูของผมนับสายสัมพันธ์ซือเฮีย ตี๋ร่วมสำนักกันอย่างไรครับ …วรยุทธ์แต่ละท่านไปทางวิชาพลังฝ่ามือ ตัวเบา หรือสะกัดจุดชีพจร

November 22, 2010 at 9:00 am

ดีครับ แต่อย่าช้านะครับเพราะกะลังติดบลอคลุงน้ำชา งอมแงม
เคยอ่านประวัติของยาขอบ ที่แฟนพันธุ์แท้ผู้ชนะสิบทิศ ทนรอไม่ไหวตามไปสำนักพิมพ์ อารมณ์นี้เลย

November 21, 2010 at 9:08 am

อาจารย์โจนี่ใช่อาจารย์บฤงคพหรือป่าวครับ

November 18, 2010 at 10:43 am

ซะป๊ะปัญหา ลุงน้ำชาถ้าจะอิดใจขนาด….ชิมิ ชิมิ

ผมแปลงไฟล์ Suzuki 1-2 ลงมือถือและไฟล์ ออดิโอเครื่องเล่นหัวเตียงกับในรถ
แรก ๆ เห่อกันมากเวลาหัดเล่นเปิดจากมือถือคลอจนผ่านด่าน variation ตอนนี้เล่นมาจนถึงประมาณ Witches dance แบบลุย ๆ (ไปออดิชั่น-ออกงงออกงานถนนคนเดินกับเขาไม่ได้แน่)
ผมอยากให้เรียนต่อแต่ทั้ง 2 หน่อไม่เอา…..ขี้เกียจแบกกระเป๋าไวโอลิน อีกสาเหตุผมคิดว่าน่าจะมาจากการเรียนกลุ่ม พวกที่อ่อนกับแอดว้านปนกัน แล้วคลาสไวโอลินไม่เหมือนคีย์บอร์ดซ้อมใครซ้อมมัน ต้องเล่นด้วยกันเป็นแผงเพลงแบบคอรัส เล่นมาก ๆ บ่อย ๆ ก็พลิ้ว ผมว่าดีออก ผมอยากให้แกสัมผัสมันสม่ำเสมอ ตอนนี้ก็ทำได้ประมาณอาทิตย์ละครั้ง ซ้อมกันเองที่บ้านก็ต้องดูเวล่ำเวลา เพราะเสียงทะลุทะลวงและสิ่งเร้าของเด็ก ๆ ก็เยอะเหลือเกิน
ถ้าเป็นโดเรม่อนจะพาแกไปอยู่ช่วงก่อนปฏิวัติอุตสาหกรรม

ตอนนี้ขมักเขม้น Turkish march กัน ทีแรกโน้ทที่โหลดมาไม่ได้ระบุนิ้วก็ฟรีสไตล์มาเจอบางช่วงงง ๆ ดูจากการวางมือ คลิปของ Youtube โหลดเวอชั่นใหม่มา คราวนี้ละแก้นิ้วกันยังกับเปลี่ยนเครื่องคิดเลขจาก Casio ใส่กระเป๋าเสื้อเป็น Sharp ตั้งโต๊ะ โดนบ่นขรมเลย ตอนนี้ก็ตัวใครตัวมัน

เวลาเปิดซูซูกิให้ฟังก่อนนอน หมูแฮ่มกับหมูบิวใด้ยินปุ๊ป จะโอดครวญ ได้โปรด….จะฟัง Super junior

วันนี้ขอร่วมด้วยช่วยบ่น คนหนึ่งนะครับ

November 7, 2010 at 9:56 am

กอดน้องเมเปิล กอดน้องบาร์บี้ กอดน้องกระเต็น
กอดหนูนาง กอดถังแกส ….ระวังแกสระเบิด
กอดปริ้นเตอร์ กอดคอมพิวเตอร์
กอดแอคคอเดียน กอดขลุ่ย กอดกีต้าร์
กอดแกรนด์เปียโน….ระวังแขนฉีก กอดน้องระริน
กอดเจ้าโต แล้วให้เจ้าโตกอด
กอดกองตัวโน้ท กอดโปสการ์ด กอดโมสาร์ท

แล้วอย่าลืมกอดผู้พัน

ภารกิจดี ๆ มากมายที่ลุงน้ำชาทำอยู่ต้องช่วยให้สุขภาพดีขึ้น
ไหนจะภารกิจ wichai.net เข้าตลาดหลักทรัพย์อีก… ฮิ ฮิ

นอกจากพาไปทัศนศึกษาแล้วลุงน้ำชาพาไปชมการ recital เข้าไปใน learning hostel ด้วยเลยจะได้ไฟแลบ
ตอนนี้ขมักเขม้น Turkish march กันทั้ง 2 หน่อครับ ขอบคุณมากครับสำหรับชีทของ The Entertainers
ขี่มอไซค์ไปส่งเรียนพิเศษ 3 คน สตาร์รถชึ่ง ก็เริ่มบิ้ว ….. Turkish march ด้วยการผิวปากนำร่อง หมูแฮ่มนั่งข้างหน้า พิกัดหูอยู่ระดับปากผมพอดีหมูบิวโตกว่าซ้อนท้าย จากนั้นก็ประชันกันหงุง หงิง ……..ต่อด้วย The Entertainers แป็บบบบ.. ถึงที่เรียนพิเศษซะแล้ว
นี่ถ้าได้ learning hostel ห้องที่มีรูปของ Mozart กับ Sebastian Bach น่าจะเป็นเร็วแน่ ๆ

October 26, 2010 at 9:50 am

ที่ว่าเวอร์ชั่นโหดเหลือเกิน เป็น The Entertainers ครับลุงน้ำชา

October 26, 2010 at 9:30 am

ลุงน้ำชาเก่งจังทำเองสารพัดซ่อมห้องน้ำ มุงหลังคา เจาะบาดาล ทำเองหมดเลย….. ลุงครับผมใช้บิทโคเมทอยู่วันดีคืนดีมันประท้วงรีเซทใหม่หมดเลยบางไฟล์โหลดมา เป็นเดือนจะ 100 % รอมร่อ หายหมดเลย รวมทั้ง Bill Mankiss ของลุงน้ำชาด้วย ไฟล์ ที่ใหญ่เกิน 4.7 G กับ ไฟล์ mkv ซึ่งส่วนมากจะใหญ่กว่า 4.7 G อยุ่แล้ว ผมไม่รู้จะจัดการอย่างไรดีจะ convert หรือบีบอัดไฟล์ก็เสียดายคุณภาพก็เลยทิ้งใว้ในฮาร์ดดิสก์กินที่อยู่งั้น หลายไฟล์ที่โหลดเสร็จพลอยรับอานิสงค์นี้ไปด้วย

เห็นปรินเตอร์ลุงน้ำชาแล้วก็สยอง วันก่อนปรินเตอร์ผมมันกินกระดาษเข้าไป หยับ… บ บ บ หมดเลย ………….แต่ถ้าเป็นลุงน้ำชา ซ่อมได้ ฮิ ฮิ

Turkish march,The Entertainers ละก็ The Musicbox หมูแฮ่มกับหมูบิวมติเป็นเอกฉันเลือก Turkish march. เอาก็เอายังไม่รู้จะรอดไหมโน้ทที่มีก็เวอร์ชั่นโหดเหลือเกิน ลุงน้ำชามีเวอร์ชั่นชิว ชิว แนะนำหลาน ๆ ด้วย

October 22, 2010 at 5:19 am

ตามไปดู Chet Atkins ใน youtube เมโลดี้ไม่ค่อยคุ้น (ก็สมควรแล้ว ขนาดเพลง Canon D เพิ่งจะมารู้จักเอาปี 53 ) ไปเจอ Walk don’ run ที่ Chet Atkins เล่นเลยเตลิดไป โน่นเลยขินทัศนีย์,ศรีนครพิงค์นั่งแทะเม็ดก๋วยจี้รอหนังฉาย เพลง Apache,The Good the Bad and the Ugly .ของThe Shadow ,The Venture กระหึ่มโรง เลยตามไปดู Jose Feliciano ต่อ…..ปัจจุบันดูหนังทีทำไมมันถึงแพงอย่างงี้ลุง……..แล้วแนวสองวงนี้กับลุง Jose Feliciano เค้าเรียกประเภทไหนครับ

October 15, 2010 at 12:13 am

ดาวน์โหลดไฟล์เพลงบรรเลงสำหรับกีตาร์คลาสสิกของลุงน้ำชาเรียบร้อยละครับ ไม่รู้จะเล่นสำเร็จหรือป่าว ดูรายชื่อเพลงแล้วก็เข้าใปเซิร์ชใน youtube ต่อ แล้วก็ไปเร่ยเลยก็กะว่าจะดูเป็นแนวทางดันไปเจอ piano jazz แล้วก็หลงไปอยู่ในวังวนเพลงป็อปยุค 60-70 ไปซะดูแล้วก็เพลินดีอย่างอินโทร ของเพลง Laughter in the rain. ,Close to you. ,Masquerade ,ไปถึงมันส์แบบ Mission impossible. ตนอัพโหลดเพลงที่เล่นแต่ละคนก็ใช่ย่อย….นี่ขนาดใครก็ไม่รู้ ลองใส่คีย์เวอร์ดเป็นลุงน้ำชาเข้าไปมั่ง…ไม่เจอแฮะ เจอแต่ลุงบุญมี (ระลึกชาติ) ลุงน้ำชาเอาไปซ่อนใว้ลิงค์ไหนโชว์หลาน ๆ หน่อย
ช่วงนี้ปิด เทอม ทั้งหมูแฮ่ม หมูบิว ถ้าไม่เล่นเกมส์ก็เหมือนกับไม่มีภาระกิจอะไรที่จะต้องทำอีกแล้วในโลกนี้ อยากจะเอาไปฝากเป็นลูกมือขัดห้องน้ำลุงน้ำชาจัง
หมูแฮ่มเพิ่งจะสำเร็จ Canon in D ได้ก็ช่วงปิดเทอมเนี๊ย สำหรับโดเรม่อนขอพักรบหน้าสุดท้ายใว้ก่อน ยกให้ลุงน้ำชาสอนละกัน

September 28, 2010 at 10:11 am

เมื่อวานหมูบิวกับหมูแฮ่มกลับจากเรียน หนังสือ เห็นแอคคอเดี้ยนวางบนโต๊ะก็หยิบไปโซโล่กันอย่างสนุกสนาน อาการเจ้าแอค… ใว้จะหาชื่อดี ๆ ตั้งให้แบบลุงน้ำชาบ้าง อาการเจ้าแอค ตอนนี้คือว่า ตรงหูที่เป็นหนังใว้คล้องหัวแม่มือขาด หมุดยึด 2 ตัวน่าจะไม่มีเกลียวเพราะจะฟรี หมุนตามตลอด จะมีกิ๊บยึดด้านในของแผงแป้นคีย์อย่างไรไม่ทราบ ถ้าจะยุ่งยากแน่ ตัวแผงโลหะด้านขวาจะมีลวดเป็นห่วงเล็ก ๆ ล็อคบิดปิดเปิดบนล่าง ข้างในยังใสกิ๊ก ผ้ามุ้งที่ปิดถ้าจะต้องเปลี่ยนเพราะเปื่อยผุไปกว่าครึ่ง เพลทโลหะจะใช้ Mos 2 Oil พ่นทิ้งใว้แล้วขัดด้วยผ้าหยาบได้ไหมครับ อย่างอื่น OK
ตอนกลางคืนผมลองเอามาเรียบเรียงใหม่กับคีบอร์ด ปรากฏว่าคีย์เปลี่ยนไป
A-C   เป็น  B-D
C-E   เป็น  D-F#
F-G   เป็น  G-A
A-Bb เป็น  B-C
C-D   เป็น  D-E
F-E   เป็น  G-F#
A-G  เป็น  B-A
C-Bb เป็น  D-C
F-D   เป็น  G-E
A-E เป็น B-F#
มือซ้าย 4 ปุ่ม
B -C เป็น C#-D
F -C เป็น G-D
Ab-Bb เป็น B-C
Bb-B เป็น C-C
มัน ต้องเกิดอะไรซักอย่างตอนหมูบิวกับหมูแฮ่มเอาไปโซโล่ ผมลองใช้ตรรกกะแบบเครื่องคิดเลขปรับเปลี่ยนดู ยังไงก็ไม่ได้ เฮ้อ …..โปรดเถิดดวงใจผมก็เลยหยุดอยู่ที่ โด่ โด่ ซอล ซอล
แล้ว Bb ก็หาไม่เจออีก
September 27, 2010 at 12:29 pm

แม่นละครับ ปุ่ม 3 กับ 10 ตามที่ลุงน้ำชาว่าเลย ….. ผมจะเริ่มสตาร์ทวันนี้เลย นิ้วชี้ขออนุญาตวางดีฟอล ที่ปุ่ม 5 ตั้งเป้าสูงใว้ก่อนเริ่มจาก Flight of the Bumblebee ไปเลย …. เอ หรือ โปรดเถิดดวงใจ ดีกว่ามั้ง

ปุ่มที่ 3 มือซ้ายจะเป็น A-Bb ไมใช่ Ab-Bb ครับ

September 26, 2010 at 11:15 am

ผมโหลดคลิป cajun accordion มาดูละครับ…..อืม Desire,Faith +Persistence ต้องท่องคาถา 3 ตัวนี้ ไม่งั้นก็ต้อง คาถาของคุณบัณฑิต อึ้งรังษี ซ้อม ซ้อม ซ้อม แล้วก็ซ้อม แล้วก็แสงโสมซักกรึ้บ…เอิ้ก
ผมไม่ค่อยรู้ความสัมพันธ์ของตัวโนทเท่าไร ที่ลุงน้ำชาเขียนหมายถึงว่า 10 กระดุม ฟากซ้ายกดลงฟากขวาชักออกใช่ไหมครับ
E – G
G – B
C – D
E – F
G – A
C – B
E – D
G – F
C – A
E – B
ผมนั่งดูคลิปคร่าว ๆ ก็เป็นสิบปุ่มเหมือนกันแต่เสียงเจ้า Hohner ตัวนี้จะมาแบบนี้
A-C
C-E
C-D
A-Bb
C-D
F-E
A-G
C-Bb
F-D
A-B
มือซ้าย 4 ปุ่ม
B -C
F -C
Ab-Bb
Bb-Bb

September 25, 2010 at 3:44 pm

อ่านเรื่องวันนี้แล้วเศร้า …….ลุงน้ำชาสู้ ๆ
วันนี้ผมถ่ายภาพแอคคอเดี้ยนที่บ้านคู่กับ Fiddle ของหมูบิว เท่ห์ดีนะครับ
http://cid-6cea6c6e57260fa8.photos.live.com/self.aspx/My%20Fiddle/IMG03293.JPG
Fiddle ของหมูบิวก็ไม่ธรรมดาผ่านการโมคันชัก-ติดเคโรโร…ลุงน้ำชาดูแล้วอาจจะอมยิ้ม เล็กน้อย ………. ผมงง ๆ กับการหัดเล่นเจ้าแอคคอเดี้ยนตัวนี้อยู่ ลองเข้าเนทหาข้อมูล-คลิปสารพัดแล้วก็ไม่เก็ทเลย ลุงน้ำชาพอจะแนะนำเวบหรือถ้ามี Mind mapping เจ้าแอคคอเดี้ยนตัวนี้ในเวปอยู่แล้วช่วยแนะนำทางเข้าให้ด้วย ขอบคุณมากครับ

September 20, 2010 at 10:46 am

ดูแล้วก็นึกถึงใบสมัครโครงการวงดนตรีไทยและ วงดนตรีพื้นเมืองเยาวชนตรงมุมบนของใบสมัคร…. “ดุริยศิลป์ดนตรีชั้นเทพ ” บ่อย ๆ เหมือนกันครับที่ผมโหลดจาก you tube มาดูอย่าง 2 พี่น้อง Valerie กับ Dominique เวลาเล่นหลับตาพริ้มอายุอานามรุ่น ๆ เดียวกับลูกศิษย์ที่น่ารักของลุงน้ำชาเลย …..โครงการดนตรีจะรับสมัครช่วงปิดเทอมพอดี นี่ถ้าส่งหมูบิวกับหมูแฮ่มลงสมัครแล้วเวลาออดิชั่น จะเหลือเหรอ เด็ก ๆ สมัยนี้ขั้นเทพจริง ๆ นะครับ ใบสมัครก็น่าจะมีโครงการชั้นเทพ (ใกล้) มรณะมั่ง ……ผมเลยชวดสมัครเลย ฮิ ฮิ

ปล. ผมกำลังโหลด Al Cherny Bill Mankiss – Fiddle and Accordion กับ bit comet ดาวน์เรทมันไม่ขยับเลยถ้าจะตี 1 หรือป่าว


September 18, 2010 at 4:57 am

ผมอ่าน Piano shop on the left bank. จบแล้วครับรู้เรื่องมั่งไม่รู้เรื่องมั่ง … ให้ความรู้สึกอยากจะเห็น ฟาสสิโอรี ,สไตน์เวย์กับเปลเยลตัวเป็น ๆ …..เคยไปดู ณัฐ ยนตรรักษ์ แสดงเปียโนที่กาดสวนแก้วนานมาแล้ว จำได้ว่าคุณวงเดือน อินทราวุธ ภรรยาเป็นคนคอยพลิกโนตเพลงให้ ก่อนแสดงจะมีเล่าถึงประวัติผู้เล่น เพลงที่เล่นและเปียโนที่เล่น ผมไม่ค่อยรู้เรื่องเกี่ยวกับแวดวงเปียโนเลย จำความได้เพียงว่ามันเป็นเปียโนที่มีไม่กี่ตัวในโลก จะใช่ 2-3 ยี่ห้อนี้หรือป่าว มันอลังการ์และมีตำนานผ่านการเล่นจากยุคสู่ยุค ประมาณเดียวกับหนังเรื่อง Red violin ……อยากรู้จักเพลงของฟรานซ์ ลิซท์ นึกถึงภาพปาตี้บาบีคิวที่ ลุคเจ้าของร้่านเปียโนแนะให้เจ้าของเปียโนที่เกินจะเยียวยาเอาไปทำเป็นฟืน ย่างบาบีคิว … นึกถึง Hohner แอคคอเดี้ยนเก่าทีบ้านลายผสมผสานระหว่างเตารีดใส่ถ่านกับจักรเย็บผ้า Pfaff ซึ่งเป็นเครื่องดนตรีในบ้านที่ผมยังมืดอยู่ว่าจะหัดเล่นมันยังไงดี………ในโลก เปียโนมีประมาณว่าบอดี้ยังสวยอยู่แต่เปลี่ยนเครื่องในทั้งเซท แบบโครง ฮอนด้า C 70 เอาเครื่อง เวฟ 125 มาใส่มีใหมครับลุง

September 17, 2010 at 9:35 am

งี้…….ลุงน้ำชาก็เป็นนักเรียนโค่งดิ รูปที่ยืนเป่าทรัมเปทนั่นใช่ลุงหรือป่าว ช่วงนั้นถ้าไม่เบลอเอาเรื่องคนนั้นมาซ้อนกับคนนี้เอาคนนี้ไปผสมกับคนนั้น ..ผมจำได้ว่าอ้ายวีรชาติใส่ชุด รด. เดินมาสอนตอนเย็น ชุดตอนนั้นจะเป็นผ้าแบบชุดตำรวจ หมวกทรงกระป๋องแบบตำรวจฝรั่งเศษ บางทีก็ปั่นจักรยานแบบโบราณที่มีราวตรงกลางมาสอน งั้นตอนนั้นก็ต้องเรียนปี 3 ที่ดุริยศิลป์และเป็น รด.ปี 5 … สักพักใหญ่ ๆ ผมก็ได้เรียนกับอ้ายแนทจนหมดมัธยมต้น อ้ายแนทจะเซอร์มากใส่เตี่ยวยีนประมาณขาม้า ซีด ๆ ตีนเตี่ยวลุ่ย ๆ มาสอนบางทีก็ปั่นจักรยานมินิเฟสสัน จะคนละลุคกับอ้ายวีรชาติเลย …ออกแสดงบางงานก็เตี่ยวยีนส์เนี๊ย แล้วเวลา มิ๊ง ..งงงง ลูกศิษย์ขึ้นมาอ้ายแนทก็จะถึงลูกถึงคนประมาณไม้บาตองบิน แต่กะให้ไม่โดนตัวส่วนอ้ายวีรชาติจะยั้ง เงียบ นักเรียนอึ้งอารมณ์เนี๊ย ….2-3 ปีผ่านไปผมได้ไปแสดงคอนเสริทที่พายัพและก็ได้เจออ้ายวีรชาติอีกครั้งโดยได้ เล่นทรัมเปทด้วยกัน เออแล้ววันนั้นลุงน้ำชาน่าจะอยู่ด้วยนะครับ

ลุงน้ำชาเกิดปีประมาณ 99 เท่าพี่ชายผมแน่เลยเพราะผมเรียนทรัมเปทกับอ้ายวีรชาติ เปรมานนท์ ซึ่งมาสอนพิเศษที่โรงเรียนก่อนจบหรือไงเนี๊ยช่วงสั้น ๆ แต่มีความสุขดีครับ ตอนนั้นผมเริ่มสมัครแบนด์โรงเรียนก่อนเพื่อน ๆ ที่เรียนในชั้นเดียวกันน่าจะซัก ป 5 ….เวลาเจอครูที่สอนทักนามสกุล เธอเป็นอะไรกับนายคนนั้น นายคนนี้เราก็จะอาย ๆ ปลื้มที่ครูรู้จัก ผมเล่นยาวไปจนถึงจะขึ้น มศ 4 ก็หยุด นิ้วก้อยข้อแรกข้างขวาผมจะคดจากการแขวนนิ้วเดินมาชชิ่ง เวลาเล่นคีบอร์ดมันจะกระโดกกระเดก …..ช่วงเวลานั้นมีความสุขมากตามประสาระเบียบการเรียนสอนไม่เหมือนปัจจุบันผม หนีบเอากล่องทรัมเปทท้ายรถจักรยานเพื่อซ้อม+ลง Silvo-Brasso ให้เรี่ยมก่อนการแสดงวันรุ่งขึ้นและเราจะมีสิทธื์หยุดเรียน เราไปเข้าค่ายลูกเสือเราก็กลับก่อน เพื่อน ๆ …/2-3 คนเดินผิวปากเพลงมาชไปตลอดทาง ได้ไปเล่นที่กงศุลอเมริกัน งานพระราชทานปริญญาบัตรอีกหลาย ๆ ที่ ผมจึงสนับสนุนให้หมูบิวเข้าแบนด์โรงเรียน หมูบิวเรียนฟลุตโดยเหตุที่หมูบิวฟันหน้าหักต้องต่อและอาการก็มีผลไปถึงราก ฟัน ผมจึงกำชับทางครูให้เว้นเครื่องเป่าพวกทองเหลือง หมูบิวเรียนได้ 2 ปีไปได้สวยเลยครับแต่ก็เจอเหตุการณ์…..คงเป็นชะตาชีวิตของแก

ขอบคุณมากเลยครับลุงน้ำชา จะหาโอกาสซุ่มไป….สตูดิโอลุงน้ำชาจะประมาณนี้หรือป่าว ฝนตกซิ ๆ หอมด่วน ผักใผ่ มะละกอกะลังเขียวงามรายรอบสตูดิโอ…..ตอนนี้ฝนที่นี่ตกแบบนานเอี้ยน เย็นคงต้องเปลี่ยนโปรแกรมพาหมูบิวกับหมูแฮ่มไปดูแสดงเปียโนที่ ม พายัพ แก้วนวรัฐ แล้วจะมาโม้ให้ลุงน้ำชาฟัง ผมเองเล่นดนตรีไม่ค่อยเป็นครับมาเพิ่งจะตื่่นก็ตอนมีลูก แกไปเรียนดนตรีที่โรงเรียนเริ่มจากไวโอลินก่อนผมก็อาศัยว่าเล่นดุริยางตอน เป็นนักเรียน ผมเล่นทรัมเปตครับ ติวให้แกแล้วก็หัดไปด้วย ก็เล่นได้ตามประสาอะครับ พอมาเห็นรูปที่ลุงน้ำชาเอากล่องมามาทำเป็นที่บังคับคันชักให้ฉากกับหย่องก็ เออ เข้าท่าดี ผมก็หัดตามลูกไปเรื่อยครับ พอแกเรียนคีย์บอร์ดผมก็เรียน-ติวไปด้วย เรียนสะล้อ,ซึงก็หัดตามแกแล้วผมก็เติมความรู้ให้กันแบบเนี๊ยครับ ผมว่าง ๆ หรือนอนไม่หลับก็หัดเล่นกีตาร์ไปเร่ย ๆ มันสะดวกและเงียบดีเวลาตอนกลางคืน ยังไม่หลับอีกก็เข้าเนทโหลดโน้ทเพลงบ้างคลิปบ้างมาดู อยากจะ battle กับลุงน้ำชา….ซักวัน

วันนี้นั่งอ่านหนังสือแปลเรื่อง The piano shop on the left bank. อ่านได้ซักซาว (ยี่สิบ) หน้า…เนื้อหาดีครับคิดถึงเกี่ยวกับดนตรีในหลาย ๆ ประเด็นที่ผ่าน ๆ มาในชีวิต ก็เลยพิมพ์คีย์เวอร์ดซ่อมเปียโน เปิดอ่านไปซัก 4-5 ลิ้งค์แล้วก็มาได้อ่านเรื่องราวของลุงน้ำชา …….นี่ถ้าอยู่ใกล้ ๆ บ้านลุงจะขี่นันทิดาแวะไปเยี่ยมเจ้าโต ขอคำแนะนำเกี่ยวกับดนตรีกับลูกพี่เจ้าโตต่อจากในบลอค

Advertisements