Flower 3 Times


New Image dmk dmk3 แล้วแต่เราจะโฟกัส  ทุกตำแหน่งมีความสวยงามของมันอยู่ในตัว MB เปลี่ยนไปเยอะมาก ตอนนี้เรียน รด. แล้ว   รูปร่างสูงใหญ่ วันอาทิตย์ที่ว่างกับกิจกรรม  ก็ไปช่วยถางหญ้า   หญ้าที่ว่าหลัก ๆ เลยก็ตามภาพนี่แหละ ขึ้นพรึบเต็มไปหมด เวลาถอน เม็ดดอกที่แห้งจะติดตามเสื้อผ้า  ดูไม่จืดเลย มันแพร่พันธุ์เร็วมาก   สวยดี  ถ้าเรามองมันแบบทัศนคติที่ดี  มันจะสใตล์เดียวกันกับดอกบัวตอง 10685411_595591670566808_2950544630170888059_n 10343008_595591657233476_5247755868033574351_n เม็ดที่ติดตามเสื้อผ้า  ตามมาขึ้นในกระถางดอกข้างที่ซักผ้าบนบ้าน….. จนมาเป็นภาพด้านบน ช่วงบ่าย ๆ ถางหญ้าใด้สักพัก ฝนก็ลง  ช่วงนี้เวลาร้อนก็สุด ๆ แห้งแล้งมาก  อยู่ ๆ ฝนก็ลงมากลางแดดเปรี้ยง  ผลก็คือ  ต้นไม้เฉากันระนาว ตอนอยู่ในรถขณะกลับบ้าน  MB ก็ถามขึ้นมาว่า “…..ทำไมฝนถึงเม็ดใหญ่” คือถามแบบกวนโอ้ย  … นึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมา  ก็เลยตอบไปว่า   “บอกไปลูกก็ไม่รู้เรื่อง……..” jj ด้านล่าง ภาพ MB กับเจ้า bimbalo เรียนอยู่อนุบาล bew-boo-heart

My amazing friend PP


วันอาทิตย์ที่ผ่านมา 22/7/5 ไปเยี่ยมเพื่อนเก่าที่ดอยสะเก็ด  เรียนด้วยกันแค่ปีเดียวตอนมัธยม   เธอย้ายมาจากโรงเรียนหญิงล้วน  พ่อเธอเป็นทหาร   ลีลาเเธอจะห้าว ๆ บู๊ ๆ    คิง  ฮา  กับเพื่อนผู้ชายในห้อง      อย่างสนิทใจ้  สนิทใจ    การเรียนเธอเหรอ   ยัยนี่อเมซิ่งซะไม่มี   นั่งเรียนหลังห้องครับ    เรียนอีท่าไหนไม่รู้  อย่างที่บอก  แค่ปีเดียว……เธอสอบเทียบ    มศ 5  บ้าย บาย ไปเป็นเฟรชชี่ลูกช้างซะแล้ว    เธอเป็นเฟรชชี่แค่ปีเดียวอีกละ   มีปัญหา……ไม่ใช่ฉัน   ฉันไม่ใช่  ฉันไม่เอา  ฉันรับไม่ได้….  เทือกนี้   แล้วเธอก็เอนทรานซ์ใหม่…. ง่ายดีเนอะ    เธอเรียน  มศ 4 ศิลปภาษาเอกเยอรมัน    ถ้าใช้ภาษาเยอรมันสอบก็โอสิ    แต่นี่ไม่ครับ   เธอจะเอนทรานซ์ใหม่เข้าคณะที่ใช้คณิตศาสคร์สอบ   ธรรมศาสตร์ด้วยอีกต่างหาก       พูดถึงคณิตศาสตร์ของนักเรียนสายศิลปภาษา   คงรู้ ๆ กัน  บวกลบคูณหาร  ส่ายหัวดิก   แล้วนี้เธอทำอเมซิ่งครับไปเรียนพิเศษ  ตามประสาของแก  แต่ดูจะหนักไปทางซื้อหนังสือมาอ่านเอง    คนมันอเมซิ่งอะ  ช่วยไม่ได้……ขึ้น มศ 5 พี่สาวเรียนอยู่ที่ธรรมศาสตร์กลับมาบ้าน  “….เพื่อนคิงกา”  ยัย PP แกถูกรับน้อง  แกจำนามสกุลผมได้   โอ้ววว… ไม่ธรรมดาเลยเรา

ช่วงนั้นพี่สาวกลับมาบ้านแต่ละที  ก็จะหอบพอกเกตบุ๊คกลับมา   หนังสือประเภทค้นหาสัจจธรรมชีวิต  ร้อยแก้วบ้างร้อยกรองบ้าง   อ่านไปมึนไป    ผมอ่านเข้าใจนะ   ทำเป็นเล่น…..    แต่ไม่รู้เรื่องอะ   พยายามอย่างสุดขีดพักใหญ่ ๆ …เลิกเหอะ    ไปอ่านจดหมายถึงเพื่อน ของวาณิช จรุงกิจอนันต์, บินแหลก ของอีแร้ง  ที่แทรกมากับหอบหนังสือสัจจธรรมชีวิต    แล้วเธอหละยัย PP จะเหลือเร้อ …..เข้าทางแกเลย   แกคงจะอ่าน  เหมือนผมแหละ  อ่านเข้าใจแต่แกต้องรู้เรื่องแน่เลย   ชีวิตหลังจากนั้นมีแต่เสียงลือเสียงเล่าอ้าง   ต่าง ๆ นานา  เธอเรียนน่าจะราวสองปี   ก็บอกลาแม่โดม….ไม่เอาละ   ยิ่งไม่ใช่ตัวฉัน  หนักกว่าเก่า   แกอ่านหนังสือไม่พอแกลงมือปฎิบัติการด้วย    เธอหายสาปสูญไปจากเพื่อน ๆ    วันหนึ่งผมไปนั่งทานข้าวร้านอาหารฝรั่งกับพี่สาว   กำลังก้มหน้าก้มตาดูเมนู  พี่สาวนั่งตรงข้าม   ส่งซิกด้วยสายตาสำทับด้วยคำพูดเบา ๆ  “เฮ้ย”…..เธอ  ยัย PP   แต่งชุดพนักงานเสริพยืนด้านหลังผม  อมยิ้ม  ในมือเตรียมปากากระดาษพร้อมจดออเดอร์….. จากอเมซิ่งครั้งนั้นก็ลากยาวมาอีกหลายปี    จนวันหนึ่งผมไปนั่งทานก๋วยเตี๋ยวที่แม่ริม   ก็ไปจ๊ะเอ๋เธอที่ร้านเธอมากับศิลปินครับ   ตัวจริงเสียงจริงที่เขียนหนังสืออ่านเข้าใจ  แต่(ผม)ไม่รู้เรื่อง….. เธอไม่เห็นผมหรอก   บรรยากาศตอนนั้นดูเหมือนศิลปินจะแห่กันมาเป็นคาราวานอึดถึดแน่นร้านก๋วยเตี๋ยว    สีหน้าแววตาเธอก็เพื่อชีวิตสุด ๆ  บรรยากาศที่ไม่กล้าเข้าไปทักเลยจริง ๆ

จากคอซองหน้าเด้งผิวสีโอวัลติน   ร้องเพลงแหบห้าวทรงพลังของ Bonnie Tyler It’s A Heartache    เธอ…(โคตร)เปลี่ยนไป    จากร้านก๋วยเตี๋ยวก็ดีลีทซีนทิ้งไปอีกเป็นหลายกิ๊ก     เจอเธออีกทีก็งาน  30 ปี   จำได้  จำใฝที่ใบหน้าเธอกับสัญชาตญาณบางอย่าง  ก้อเกือบ ๆ จะจำไม่ได้อยู่เหมือนกัน   เพราะหน้าจากหน้าเด้งแบบซาลาเปากลายเป็นขนมเข่งแต้มสี   เธอเปียผมเป็นพจมานเผ่าเชโรกี   อารมณ์เธอคงจะเปลี่ยนไปด้วยหละ  หลังจากขึ้นเขาลงห้วย  ค้นหาความหมายมาขนาดนี้……เอาใว้จะมาโม้ต่อนะ  เธอมีครอบครัวแล้ว   ครอบครัวเธอเป็นอบ่างไร    มันอเมซิ่งอย่างไร