That’s The Way (I Like It)


อ่านไทยโพสต์……  หนังสือพิมพ์  หันไปทำสื่อดิจิตอลกัน…..  ใครไม่ทำก็ตกยุค   เหมือนกับร้านขายยา ร้านถ่ายรูป ร้านสะดวกซื้อ   ต้องเปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัย   แอพเพลงฟรีต่าง ๆ ที่ออกมาให้โหลดให้ดาวกัน  กี่ดวงดี ….เล่นเอาธุรกิจเพลง  หนังรับไปเต็ม ๆ จะมีก็โฆษณา  ที่ขายความครีเอท  ใหม่สด   ไปข้างหน้า   ไม่ตอ้งกลัวใครมาก้อป   มาก้อปก็ยิ่งดี  วัตถุประสงค์หลักเลย

10710595_707244725996083_9095062053499566264_n

ดูทีวีทุกวันนี้ต้องบอกว่าเหลือเฟือจริง  ผมชอบ Theme ของค่ายต่าง ๆ แต่เดิมเราเห็นแต่ฟอแมทมาตรฐานไม่กี่ช่อง   จบแบบนี้ต่อด้วยอันนี้ เปิดเพลงนี้   อดนึกถึงสมัยทีวีขาวดำช่อง 8 ลำปางไม่ใด้  กว่าจะใด้ดูรายการตอนต่อไปอีกทีเป็นอาทิตย์  เสียงปี่แนช่วงคั่นข่าว  กับเพลงมาร์ชก่อนถ่ายทอดข่าว…….. พอมาตอนนี้  ผู้้ที่เข้ามาทำสื่อทีวีที่มาจากนิตยสาร กับหนังสือพิมพ์  ก็จะมาเติมเต็ม  สร้างสีสันรูปแบบการจัดวางผัง  เนื้อหาที่เจาะลึก   แบบสใตล์ที่ตัวเองถนัดออกมาในรูปสื่อทีวี…….

10593135_707244802662742_735317865091632727_n

นอกจากเรื่องปตท. กสทช.คราวที่แล้ว  วันนี้มาฟังการดีเบทเรื่อง GMO…..ฟังแล้วไมเคลีย  มีคนถือหางทั้งสองฝ่าย  ข้อมูลก็ไปในทิศทางที่สวนทางกันมาก ๆ …..มี SMS ขึ้นอย่างกับซับไตเติล    ฟังไปอ่านไป   คงต้องมานั่งศึกษาข้อมูลเองเพิ่มเติมว่ามันยังไงกันแน่   แต่โดยส่วนตัวผมจะค่อนข้างเห็นไปทางรศ.ดร.เจษฎา เด่นดวงบริพันธ์ ….ยังไงก็ลองติดตามกันต่อไป

bb

วันก่อนหน้าก็ใด้อ่านบทความที่ ดร. สมเกียรติ อ่อนวิมล  ให้สัมภาษณ์   เล่าเรื่องเกี่ยวกับพลังงานนิวเคลียร์  ท่านเล่าที่ไปเห็นมา  แต่ท่านจะมองยังไงไม่ทราบ   แต่เคสเรื่องนิวเคลียร์นี้ผมว่า   ใช้อย่างอื่นเถอะ

Advertisements

Incredible policy


Image1011_Fotor_Collage

วันนี้  วันที่ 8 สิงหาคม 2557 วันครบกำหนด 10 ปีเครื่องหมายการค้าที่ชื่อว่า bimbalokid

จดหมายชี้แจงว่าจะต้องยื่นคำขอก่อนวันสิ้นอายุ 90 วัน  ก่อนหน้าซักสัปดาห์โทรติดต่อไปยังเจ้าหน้าที่แต่สายไม่ว่าง  อยากรู้เรื่องค่าใช้จ่ายในการต่ออายุ….อื่น ๆ

ย้อนกลับไป 10 ปีที่แล้ว  ภาพของเด็กน้อยในโพสท์เป็นแรงบันดาลใจให้เกิด bimbalokid

เจ้า bimbalo เป็นสุนัขดำขาว  ตัวเท่าหนู   รับมาจากป้าไก่  นอนอยู่คอลโซลหน้ารถ ISUZU แวน Wanderer

เจ้า bimbalo หรือสั้น ๆไอ่โบ้….วิ่งชนกะล้อกน่อง  เอา Mb,Mh ร้องให้นับครั้งไม่ถ้วน  ไอ่โบ้มันคึกมาก  เช้าเย็นตามไปส่งถึงโรงเรียน  โดนหมาเจ้าถิ่นสกรัมจนเลือดสาด   แต่ยังไม่จบมันมีใอ้ตุ่นกับหนูขาวเป็นพรรคพวก  พอรอดตัว  แต่หูมันยาว  โดนเขี้ยวเจ้าถิ่นซะเป็นรู   ส่วนไอ้ตุ่นพันธุ์อะไรก็ไม่รู้  ซื้อมาจากถนนคนเดิน เจ้านี่เกเรมาก ๆ  ตอนเช้าจะไปคาบไก่บ้านไหนมาไม่ทราบตัวขนาดวางขายในตลาด….. ให้รู้สึกแย่มาก ๆ

จากทีโดเมนเนมที่ทำเวบไซด์ปิดไปประมาณ 5 ปีที่ผ่านมา  วันนี้เครื่องหมายการค้านี้ก็สิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการ   แต่ชื่อ bimbalo ก็ยังใช้กับโซเชี่ยลมีเดียอื่น ๆ เร่ยมา

1488143_567538220038820_2199659585293890589_n_Fotor_Collage

พอร์ท USB กับเครื่องเล่นแผ่นซีดีในรถเสียอีกแล้ว   ซ่อมไม่ใด้  ช่างแนะนำให้เปลี่ยน …..  อีกแล้วหรือนี่

เครื่องปรินเตอร์ที่ใช้งานของ Canon รุ่นเดียวกันกับของอ้ายวิชัย  ติดแท้งค์  ดูท่าทาง  หัวอ่านน่าจะหมดก่อนหมึก

ส่วนเจ้าเครื่องเล่นเพลงในรถ  พอร์ท USB ดูแล้วน่าจะใช้การใด้  ไม่น่าจะเสียตามที่เล่นแผ่น   เพราะเครื่องเล่นบ้าน   ที่ใช้อยู่  พอที่เล่นแผ่นเสีย   พอร์ท  USB  จะยังใช้การใด้อยู่

แต่ในรถดันใช้การไม่ใด้      ก็เลยเปิดวิทยุฟังเพลง-ฟังข่าวในรถแทน     ฟังข่าวทางวิทยุเรื่องสมุดบันทึกความดี    ฟังแล้วก็อึ้ง ……  การศึกษาไทยที่ว่าติดอันดับความล้าหลัง  มันเป็นเพราะอย่างนี้นี่เอง

ย่านาง_Fotor_Collage

โดยส่วนตัวผมเองเรื่องสมุดบันทึกความดีผมก็ไม่เห็นด้วย   มันก็ดี……   แต่มันมีปัญหาอีกมากมาย  ดูอย่างเรื่องใกล้ตัวที่เกิดขึ้นในวันที่ฟังข่าวเรื่องสมุดบันทึกความดีในวันนั้นเอง     ตอนขากลับวันนั้นผมแวะเติมน้ำมันที่ปั๊มข้างทาง    ต้องท้าวความก่อนว่าโดยปรกติผมจะใช้เส้นทางเดินรถในชีวิตประจำวัน 2 เส้นทาง ใช้ปั๊มน้ำมันยี่ห้อเดียวกัน  ปั๊มที่แถมน้ำ     ทุก 800-  แถมน้ำดื่ม 1 ขวดประมาณเนี๊ย วันดีคืนดีน้ำหมดสตอค   ก็ให้คูปองแทน   ใว้มารับวันหลัง…..  นโยบายหลักเหมือนกันแต่การบริหาร   ของใครของมัน     ปั๊มเส้นทางที่เพิ่งฟังข่าวทางวิทยุเรื่องสมุดบันทึกความดี  อยู่แหมบ ๆ…..”พี่คูปองมันหมดอายุ”       จริง ๆ แล้วเรื่องคูปอง  ผมเคยใด้รับจากปั๊มอีกเส้นทางหนึ่ง   ที่ให้คูปองเหมือนกัน   ให้นำคูปองมารับวันหลัง  ซึ่งไม่มีปัญหาในเรื่องเงื่อนใขเวลา  ออกโดยปั๊มของเขา  เขาก็ OK …..แต่ปั๊มที่หน้าแตกนี่..  ผมอ่านดู   ที่คูปองตอน(หน้า)แตกตอนนั้นเลย  ……ออกวันที่ 2 กรกฎา หมดอายุ  15 กรกฎา…..      ตอนรับคูปองมาดูที่สลิปบิลลง  วันที่ 13    ตอนรับไม่อ่านด้วยซ้ำ  ฟังเด็กปั๊มกล่าวเป็นพิธีพอจับความใด้   คิดว่า 2 -3 อาทิตย์มาเติมอีกรอบถ้าคูปองไม่หายไม่ลืม  ก็ค่อยแลก  ไม่มีปัญหา…..

1273384951_Fotor_Collage

 

ประเด็นสมุดบันทึกความดีที่จะเป็นคุณเป็นโทษไม่ดียิ่งหนักไปกว่านี้……บันทึกไม่เข้าข่ายความดี   หมดอายุ   ดีไม่พอ  ไม่น่าเชื่อว่าจะทำเอง   ไม่แน่น….ในข่าวมีสัมภาษณ์อาจารย์ท่านหนึ่งในแวดวงที่เกี่ยวข้องกับการศึกษา   ที่จับประเด็นอันหนึ่งที่ชัด ๆ แล้วลองโฟกัสขยายความคิดกันเอาเอง……สมุดบันทึกความดีมันเป็นเรื่องอัตนัย  แล้วครูที่ไหนจะมานั่งอ่าน….. ดูอย่างไปรษณีย์ไทยปัจจุบัน   ในชีวิตประจำวันที่ผ่านมา(ช่วงนี้)  เยอะมากที่ผ่านสายตา…..ไม่มีการประทับตราที่ตัวแสตมป์….นี่แค่ตรายางประทับ  ไม่มีข้อความให้ต้องอ่าน  แค่ดูโลโก้ระวังแตกระวังฝน   ยังขนาดนี้……..

บันทึกความดีส่วนหนึ่งมีในกิจกรรมของเด็กเองอยู่แล้วในสถาบันการศึกษา  ความรับผิดชอบเรื่องการเรียนการทำกิจกรรม  เป็นความดีที่ถูกบันทึกอยู่อัตโนมัติ   ถ้าการเรียนดี  กิจกรรมดี   สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องมนุษย์สัมพันธ์   ชี้พฤติกรรมความดีของเด็กเอง   ความรับผิดชอบของเด็กต่อตัวเอง ครอบครัว สถานศึกษา……แต่ไม่ไปปนกับเรื่องยากจน   อันนั้นก็อีกเรื่อง  ไปปรับปรุงวิเคราะห์เรื่องทุนการศึกษา    ชดเชยความยากจนให้มีอาวุธสู้กับเด็กที่ทางบ้านมีฐานะดี

10516837_567538576705451_1466954736076285148_n_Fotor_Collage

นึกถึงเทปคาสเซท  เป็นตั้ง ๆ  บ้าย บาย  เปลี่ยนเป็นแผ่น CD แล้วนะ    วันนี้ก็ต้อง บ้าย บาย  แผ่น CD เพลงก็เปิดผ่านแฟลชไดร  ผ่านฮับเมมโมรี่สารพัด  สมาร์ทโฟน ……เจ้าเครื่องเสียงรถยนต์ก็เช่นกัน   ถ้ามีอาการนี้แล้วยังไม่อยากเปลี่ยน  ลอง  เปิดเพลงจากสมาร์ทโฟนผ่านช่อง AUX ดู   ทำใด้นะครับ  ….มีอะไร ๆ ก็ใช้ใช้มันเข้าไป

00c6509dc2630d213988ed118425ba50_Fotor_Collage

 

Terrible Failure


MH นอกจากเคยเรียนภาษาอังกฤษที่ YMCA แล้ว  ปัจจุบันเรียน AUA  แต่การบ้านที่ช่วยทำให้เมื่อวาน  รู้เลยว่าภาษาอังกฤษไม่ค่อยจะใด้เรื่อง   เสียดายเวลาที่อยู่กับโรงเรียนมาก ๆ ในแต่ละวัน  ถ้าไม่เรียนเสริมน่าจะแย่กว่านี้

แต่ก็นั่นแหละ…..หนังสือแบบฝึกหัด  ทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ  สภาพยังใหม่  ใช้ไปแทบไม่ถึง 50% บางเล่มไม่ใด้ใช้เลยก็มี  จะเอาไปทำอะไรต่อก็ไม่ใด้  นอกจากชั่งขายเป็นกิโล   วัฒนธรรม เอาหนังสือเก่าของพี่ ป้า น้า อา มาห่อปกหนังสือใหม่  ไม่มีอีกแล้ว

Education System in Thailand: A Terrible Failure in S.E. Asia

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

อ่านลิ้งค์ที่แชร์ผ่านทาง FB แล้วก็ยิ่งตอกย้ำเรื่องระบบการเรียนการสอน หนักขึ้นไปอีก

BH ขอให้สอนการบ้านภาษาอังกฤษ เกี่ยวกับไวยากรณ์  การใช้คำคุณศัพท์  เรียงอันไหนก่อนหลัง

ช่วงที่สอนก็พอดี เนทล่ม  การเปิดพจนานุกรม  จะไม่ทะมัดทะแมงเอามาก ๆ

คำคุณศัพธ์ที่มี ทั้ง ขนาด สี คาแรกเตอร์…. ผมอธิบายโดยให้หาประธาน กับกริยา  ตามด้วยกรรม     ที่เหลือเป็นคุณศัพท์ทีจะต้องนำมาแทรกอยู่ตรงกลางทั้งหมด  แต่จะเรียงก่อนหลังอย่างไร  ให้ดูจากหนังสือแบบเรียนประกอบ

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ปัญหาเริ่มจากความหมายของคำสัพท์   ต้องเปิดหาความหมายแทบจะทุกตัว

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

เรียนเยอะ แต่เป็นน้ำมากกว่าเนื้อ…..ระหว่างทำการบ้าน  ผมนั่งเล่นเปียโนไปด้วย  อธิบายไปด้วย   ผมเล่นแบบเพลินเพลิน  ใส่เทมโป้ลูกเล่นจนนักรียน(MH)ผละสมาธิจากการบ้าน  มาขอเบรคเล่นเปียโน

MH เล่าย้อนไปถึงตอนที่ครูให้ไปเล่นเปียโนที่โบสถ์   ต้องไปทดสอบต่อหน้าครู…..แล้วก็หันมาเล่นเพลง Turkish March ในสใตล์ที่ตัวเองอยากเล่น

ดูแล้วปรอดโปร่งมาก ๆ ครับ  เหมือนกับผีเสื้อบิน ๆ ๆ ผิด ถูกบ้าง  แต่ไพเราะมากกว่า  เปิดโนทเพลงเป็นไหน ๆ

ผมอยากให้ระบบการเรียนเป็นแบบนี้จัง  อย่างภาษาอังกฤษภาษาจีน….เอาสนทนาให้เป็นเรื่องเป็นราวไปเลย   มัวแต่ขลุกกับไวยากรณ์นั่นแหละ  10 ปีผ่านไป  พูด ฟังไม่ใด้เลยซักแอะ  สู้มีเรียม ลูกครึ่งฝรั่ง-อีสานข้างบ้าน 4 ขวบ

พูดปร๋อทั้งไทยทั้งอังกฤษ……แค่ 4 ปีเอง

Wonderful country


หลังจากดูดอกฟ้าในมือมาร  จบ   ต่อด้วย เมืองเหงาซ่อนรัก Wonderful Town  

มาจ๊ะเอ๋เจอกับเหตุบ้านการเมืองกรณีคลิปเสียง   ต้องบอกว่า  Wonderful country จริง ๆ

ต่อด้วยข่าวสุทธิพงษ์  เผลอโพสท์ข้อความส่งต่อจาก LINE   ลงหน้า FB  ….

หนังเรื่องแรกดูแล้วมึน  ส่วนเรื่องที่สอง….ไปกันได้ มีการอ้งการอุ้มเข้ากับสถาณการณ์บ้านเมืองขณะนี้พอดี

This slideshow requires JavaScript.

Wonderful Town จบไปแล้ว  แต่ Wonderful Country นึกไม่ออกจริง ๆ ว่ามันจะจบลงยังไง

อ่านข่าวแล้วก็นึกถึงหนังสือ  เล่มนี้มั้ก ๆ  …..ตอนเป็นเด็ก  “คนขี่เสือ”  …..คิดอยู่ในใจ   อะไรอะ..อะไรคือคนขี่เสือ…..   ถามผู้ใหญ่  จำไม่ใด้เหมือนกันว่าท่านตอบว่าอะไร

แต่ไม่เข้าใจ    จนได้มาอ่านหนังสือเล่มนี้เอาเมื่อตอนโต   Wonderful Town  จบไปแล้ว  ส่วน Wonderful Country  ต้องติดตามกันต่อไป   

Kafak


9928568fa00507558586ba10a50f1075

ตอนนำหนังสือไปให้บรรณารักษ์ลงทะเบียนเพื่อยืมต่อ  ปรากฎว่าคอมที่ห้องสมุดฟ้องว่ายืมหนังสือแล้วไม่คืน 3 เล่มด้วยกัน…..งง มาก ๆ ไม่รู้จะยืนยันอย่างไร  แววตาท่าทางดูไม่เป็นมิตร   ยืนกรานให้ไปค้นดูที่บ้าน….ซึ่งมันไม่มีหรอก   ผมเป็นคนยืมและรู้ดีถึงระเบียบการจัดการ-ความรับผิดชอบอย่างไรกับสิ่งที่ตนเองทำ…..ไม่มักง่ายเขียนข้อความลงบนกระดาษ  แม้แต่การพับหนังสือเพื่อคั่นหน้าก็ไม่เคยทำ    ผมลองหาที่ชั้นดูเผื่อจะเจอ เพื่อยืนยันว่าคอมเชื่อไม่ได้  บังเอิญไม่เจอ….เหตุการณ์นี้เคยเกิดก่อนหน้ามาแล้วครั้งหนึ่ง  แต่บรรณารักษ์คนละคน   ดนก่อนเชื่อผมมากกว่าคอมพิวเตอร์     ปัญหาของเรื่องนี้อยู่ที่การใช้บาร์โคด  ไฟฟ้าดับ คอมพิวเตอร์รวน….ประการสำคัญที่สุดคือ   ไม่มีหลักฐานการส่งมอบคืน  คืนก็คือคืน   เอาไปใสกล่องคืนล่วงเวลาหน้าประตู  ก็คือคืน

การค้นหาหนังสือก็ยาก    ตรวจเช็ดจากคอมก็ไม่ได้    หนังสือเรื่องหนูน้อย นิโกลา   บรรณารักษ์บอกว่าโละไปแล้ว   ประมาณว่าเอาไปบริจาคตามชุมชนห่างไกล    แล้ววันดีคืนดีผมก็เห็นหนังสือเล่มนี้…..เธออยู่ที่นี่นี่เอง  ” จ๊ะเอ๋  สบายดีไหม”…….

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

ll

อุทิศยืนอยู่ตรงนั้น  พิจารณาอย่างงงงันว่าการขับตัวเองออกไป  กับการถูกขับออก  แตกต่างกันอย่างไร (ลักษณ์อาลัย-อุทิศ เหมะมูล:หน้า 365)

ผมก็ยืนอยู่ตรงนั้น (หน้าบรรณารักษ์)  งงงันกับข้อหาที่ไม่ยุติธรรมเลยที่จู่ ๆ ก็ได้รับ……ตั้งใจว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่จะมาใช้บริการ  หลังจากที่ถอดใจกับเวลาปิดทำการของห้องสมุดจาก 1 ทุ่ม เป็น 5 โมงเย็น   จากที่เคยปิด 1 ทุ่มมาเป็นปีเป็นชาติ    วาระแห่งชาติ….จริง ๆ น่าจะขยายเวลาด้วยซ้ำไป

ใครที่หลงมาอ่านเพจนี้เข้า   อาจมองว่าหมอนี่งกไม่ลงทุนซื้อหนังสือ…..เคยซื้อแล้วก็ไม่ได้อ่าน   ตอนหลังวิถีชีวิตเปลี่ยนไป   หนังสือก็นำไปบริจาคห้องสมุด    เปลี่ยนเป็นยืมจากห้องสมุด  ทยอยเอาหนังสือไปบริจาค      วันเด็กก็หาอุปกรณ์การเรียนไปมอบให้กับทางห้องสมุดตามกำลังทรัพย์ของตัวเอง    ระยะทางจากบ้านถึงห้องสมุดประมาร 2 กิโลเมตร  เจียดเวลาปั่นจักรยานไป   เพลินกับดูหิ้งหนังสือใหม่ ๆ ที่เข้ามา   นั่งอ่านหนังสือที่ค้างใว้จนจบ  ใช้เวลาไม่เกินหนึ่งชั่วโมง   เป็นอย่างนี้ต่อเนื่องกันไป    ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

ลักษณ์อาลัย-ลับแลแก่งคอย  เหมือนหนังตัดต่อ  กลับไปกลับมา  คนละโทนสีแต่เนื้อหาเดียวกัน    ใครที่จู่ ๆ มาอ่านต้องกลับไปอ่าน ลับแล แก่งคอย  เพื่อลดความงง  ได้เห็นพัฒนาการของพ่อแม่ลูก พี่ชายน้องชาย   ทำไมน้องชายถึงได้คับแค้นพี่ชาย…..จนถึงหน้าท้าย ๆ ที่ผู้เขียนพ้อว่ามันเป้นนิยาย   แต่คนอ่าน(น่าจะจินตนาการ)เหมาว่าเป็นผู้เขียน  พิพากษาหักกระดูกไปเป็นที่เรียบร้อย

Kafak  ความหมายคืออะไรคำตอบอยู่ที่  หน้า 314-315

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

อ่านคอมเม้นในบล้อค-เวบต่าง ๆ …..งานเล่มนี้ถ้าเป็นเพลงต้องบอกว่าไพเราะแต่สู้ลับแล แก่งคอย  ไม่ได้  เรื่องเล่าที่มีนิยายโรมานซ์กับพงเศาวดารเข้ามาเชื่อมต่อ   ความเห็นในบางบลอคมองว่าสับสน-เสียรูป…..อันนี้ผมว่าไม่  เพราะมันเป็นการเล่าพร้อม ๆ กับทำงานไป    โดยผู้เขียนเล่าเหตุการณ์ที่กำลังดำเนินอยู่พร้อมกับนำนิยาย-ประวัติศาสตร์ที่ได้รับหน้าที่ตรวจสอบต้นฉบับ  มาเล่าไปพร้อม ๆ กัน ….โดยนิยายโรมานซ์เป็นความขัดแย้งที่ขัดจริยธรรม   ส่วนประวัติศาสตร์เป็นความขัดแย้งของพี่น้องที่เกิดขึ้นและจบไปแล้วแต่การเมืองนำมาเล่นใหม่    เลือกเอาแต่ข้างที่ตัวเองเห็นประโยชย์หรือเชื่ออย่างนั้นจริง ๆ มาปลุกกระแส……

7c158a3060bd13566f19bc5909ca8b8f_650x488

e53438f9f99c7494566deed85d1e3d91_650x488

a1dc865096612a83ae7a8a1dc91f97eb_650x488

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

481602_560576860648315_1542150815_n

พศ. นี้  เวลาอ่านหนังสือดี ๆ อ่านแล้วประทับใจผู้แต่งมาก ๆ  ซึ้งไปซึ้งมา  พอตามไปอ่านประวัติ  สำนักพิมพ์  เนื้อหาพาดพิงบางส่วนบางตอน….เสร็จเลยทีนี้  จากหน้ามือเป็นหลังมือ  หลังมือเป็นหลังตีนก็มี…….

ยิ่งถ้าเจอนักเขียนมีดีกรีรางวัล-อาวุโส  มั่นในตัวเองแบบสุด ๆ ใส่ความคิดเห็นทางการเมืองแบบไม่ยั้ง   เอียงกระเท่เร่ …..ผู้อ่านมีหวังหนีตายไปอ่านนิยายโรมานซ์ จริยธรรมบิด ๆ เบี้ยว ๆ แทน….เฮ้อ !  จะไปกันใหญ่

The Red Baron


1fdfb6d89866323c18fd83af702f76ab_Fotor_Collage

เห็นภาพเครื่องบินรบสมัยสงครามโลกใน Pinterest พาให้นึกถึงหนังสือสองเล่มสมัยเป็นเด็ก  ช่วงวัยกำลังจะขึันมัธยม

ความสุขตอนนั้น….  ก่อนนอนได้ฟังนิทานจากผู้ใหญ่  สามก๊ก ไซอิ๋ว นางพญางูขาว รามเกียรติ อิเหนา มังกรหยก….นิทานพื้นบ้าน  เจ้าหงษ์หิน  เจ้าแต๋งเต้า  คาวีหลวิชัย……มันเป็นเวลาที่มีความสุขมาก

พอโตมาหน่อย  จากฟังนิทานกังลุง ป้า น้า อา ก็จะมาใกล้ชิดกับพี่ชาย  สุขสุด ๆ สมัยนั้นก็คือผู้ใหญ่พาไปดูหนัง  รองลงมาก็เห็นจะเป็นฟังเรื่องเล่าตำนานบุคคลจากพอกเกตบุ๊คสไตล์วีรบุรุษจะชอบมาก  นอกจากจะสนุกกับการได้ฟังเรื่องเล่าอันเป็นตำนาน  ฟังจบ ก็ยืมหนังสือจากพี่ชายมาอ่านต่อ อ่านซ้ำ   ความรู้สึกความประทับใจที่มีต่อเหล่าวีรบุรุษที่รับฟัง  สู้อ่านเองไม่ได้….เริ่มจะปีกกล้าขาแข็งว่างั้นเถอะ      เจ้าหนังสือเล่มดังกล่าวมีชื่อว่า  เพชฌฆาตติดปีก  ของยิ่งยศ มณฑลผลิน เป็นหนังสือที่ยังคงตราตรึงอยู่ในความทรงจำจากอดีตจวบถึงปัจจุบัน

05457_280x450_Fotor_Collage

เรื่องเล่าตำนานอัศวินผู้กล้า ในยุโรปสมัยสงครามโลกครั้งที่  1-2  Red Baron(มันเฟรด ฟอน ริชทอเฟิน ) เสือเตี้ยแห่งเบลเยี่ยม  เพชฌฆาตหลังม่านเหล็ก…..ชื่อเครื่องบินรบต่าง ๆ ….สนุกมาก ๆ  การไล่ล่า  ตามล่าของเพชฌฆาตบนเวหาที่รอดตายมาได้อย่างหวุดหวิด   ถูกยิงตกแต่ไม่ตาย  การล่าบอลลูนตรวจการณ์…..เดี๋ยวหาหนังสือเจอจะมาลงรายละเอียดอีกที   อ่านสนุก  ตามประสาเด็ก ๆ อยากเป็น Red Baron  ทั้งๆ ที่ทีวีซีรี่รวมทั้งภาพยนต์สมัยนั้นให้บทผู้ร้ายกับนาซี 100%

Manfred von Richthofen – Wikipedia, the free encyclopedia

อ่านดูสารานุกรมภาคภาษาไทย     เขามีพี่ชายที่เป็นนักบินรบ ซึ่งฉายาว่าเป็นเสืออากาศเช่นกัน ชื่อ โลทาร์ ฟอน ริชโทเฟน

แต่มาอ่านในสารานุกรมภาคภาคอังกฤษ  He had an elder sister (Ilse) and two younger brothers.

จากความทรงจำในอดีตผสมกับข้อมูลในวิกิ   เข้าใจว่า โลทาร์ ฟอน ริชโทเฟน   น่าจะเป็นน้องชายไม่ใช่พี่ชายแบบที่โพสท์ต่อ ๆ กันมา  ในหนังสือ เพชฌฆาตติดปีกเอง  ก็มีเรื่องของทั้งสองท่าน  แยกออกมาต่างหากแต่ก็มีระบุใว้ถึงความสัมพันธ์พี่น้อง  ใครพี่ใครน้อง

Albatros_DV-17-Jun-2009-03_Fotor_Collage

รายชื่อ 10 อันดับเครื่องบินรบสมัยสงครามโลก 1-2 ด้านล่าง  ข้อมูลมาจากบอร์ด thailandsusu.com:โดยยูเซอร์ ไอดี YESK_TS369

http://www.thailandsusu.com/webboard/index.php?topic=280346.0

อ่านจากหลาย ๆ ที่ แล้วของ YESK_TS369 เรียบเรียงได้กระชับดี

Messerschmitt Me 262

Me 262 ของนาซี เป็นเครื่องบิน Jet ที่ใช้รบจริง เจ็บจริง รุ่นแรกๆของโลก ซึ่งมันทำความเร็วได้อย่างน่าฉงนถึง 900 กม/ชม. ในขณะที่เครื่องบินรบในยุคนั้น บินกันที่ประมาณ 500-700 กม/ชม.เท่านั้น ทำให้เครื่อง Me 262 เป็นที่น่าหวาดเกรงของคู่ต่อสู้ กล่าวกันว่า เวลาเดียวที่จะยิงมันได้ คือ แอบตามไปยิงตอนที่มันกำลังร่อนลงที่ฐานบินเท่านั้น (ซึ่งอังกฤษก็ใช้มุขนี้ถล่ม Me-262 ไปถึงกว่า 20 ลำ)

Vought F4U Corsair

F4U นกเหล็กปีกงอจอมอหังการของกองทัพเรืออเมริกา เป็น 1 ในเครื่องบินขับไล่ใบพัดในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่ติดอาวุธหนัก อัตราการยิงจัดจ้าน ภารกิจหลักเป็นเครื่องบินขับไล่ประจำการบนเรือบรรทุกเครื่องบิน และมีผลงานเป็นที่ประจักษ์ในการเข้าร่วมการรบที่เกาะพาเลา อิโวจิม่าและโอกินาวา

Boeing B-17 Flying Fortress

B-17 ตำนานแห่งป้อมปราการลอยฟ้าอันเลื่องชื่อ เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่สร้างชัยชนะให้กับฝ่ายสัมพันธมิตร ด้วยความน่าสะพรึงกลัวของบรรดาเหล่าอาวุธที่ติดไว้รอบตัว พร้อมทั้งระเบิดขนาดหมื่นๆปอนด์ที่สามารถบอมส์จุดยุทธศาสตร์สำคัญๆได้อย่างง่ายดาย

Ilyushin-2 Shturmovik

Ilyushin-2 Shturmovik หรือ “Black Death” คือ หมายเลข 1 ของเครื่องบินต่อต้านรถถังในโลกที่มีทำลายรถถังศัตรูมากกว่าเครื่องบินอื่นๆในระหว่างสงคราม มันเป็นเหล็กหุ้มเกราะหนักและโจมตีได้เร็วที่สุดในเครื่องบินระดับเดียวกัน

Junkers 87 Stuka

Stuka หรือ “Drive Bomber” เป็นเครื่องบินรบที่มีบทบาทสำคัญในการรบสายฟ้าแลบของนาซี เพื่อใช้ในภารกิจดำดิ่งทิ้งระเบิดด้วยความเร็วสูงเพื่อทำลายเป้าหมาย มันติดไซเรนไว้ เรียกว่า “แตรแห่งเจลลิโค” ซึ่งไซเรนจะดังเมื่อทำการดำดิ่งทิ้งระเบิด เป็นการทำสงครามจิตวิทยาเพื่อทำลายขวัญของข้าศึก แนวคิดการดัดแปลง Stuka ให้เป็นเครื่องบินต่อสู้รถถัง เริ่มขึ้นระหว่างการรบกับโซเวียต เมื่อกองทัพรถถังของโซเวียตจำนวนมหาศาลได้ถาโถมเข้ามาสู้แนวเยอรมัน จึงมีการทดลองนำปืนต่อสู้รถถังยิงเร็ว ติดกระสุนเจาะเกราะ ใช้ในการโจมตีรถถังโซเวียต ซึ่งก็ได้ผลเป็นอย่างดี และ Stuka รุ่นต่อสู้รถถัง ได้ทำลายรถถังไปเป็นจำนวนกว่า 500 คัน

Mitsubishi A6M Zero

Mitsubishi Navy Type 0 Carrier Fighter หรือ Zero เป็นเครื่องบินขับไล่ระยะไกลของกองทัพเรือญี่ปุ่น เปิดตัวช่วงต้นสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยเป็นเครื่องบินขับไล่ที่มีความสามารถสูงสุดในยุคนั้น ด้วยความเป็นเลิศในการแปรขบวน และบินในระยะไกลกว่าเครื่องบินรุ่นอื่น ในการต่อสู้ทางอากาศช่วงแรกๆ Zero มีชื่อเสียงในฐานะเครื่องบินประจัญบานที่มีอัตราทำลายข้าศึกสูงถึง 12 ต่อ 1 แต่ไม่นานฝ่ายสัมพันธมิตรมีเครื่องมือ เทคโนโลยีและทักษะการบินที่ดีขึ้น ทำให้สถานการณ์การต่อสู้สูสีกันมากขึ้น

ในปี ค.ศ.1943 จุดอ่อนในการออกแบบและการขาดแคลนเครื่องยนต์ที่ทรงพลัง ทำให้ Zero ด้อยประสิทธิภาพลงไปเมื่อเทียบกับเครื่องบินรุ่นใหม่ๆของข้าศึก ซึ่งมีพลังการยิงที่สูงกว่า อาวุธดีกว่า และเร็วกว่า จนเหมือน Zero ล้าสมัยไปแล้ว ช่วงปีท้ายๆของสงคราม ญี่ปุ่นใช้ Zero ในปฏิบัติการกามิกาเซ่ทั้งนี้ ตลอดช่วงสงคราม Zero เป็นเครื่องบินที่ญี่ปุ่นผลิตออกมามากที่สุด

Messerschmitt Bf-109

Bf-109 ของนาซี กลายเป็นเครื่องบินขับไล่หลักของกองทัพอากาศเยอรมัน และอาจกล่าวได้ว่า เครื่องบินรุ่นนี้ เป็นเครื่องบินรบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์สงครามโลกครั้งที่ 2 แม้ว่าจะติดอาวุธด้อยกว่า Spitfire ของอังกฤษ แต่มันมีความเร็วสูง เร่งได้เร็ว สามารถไต่ความสูงได้อย่างรวดเร็ว และติดอาวุธหลัก คือ ปืนใหญ่อากาศขนาด 20 มม. จำนวน 2 กระบอกที่ปีก แต่ละกระบอกมีกระสุน 60 นัด ซึ่งให้อำนาจการยิงอย่างมหาศาล นอกจากนี้ยังมีปืนกลขนาด 7.92 มม. อีก 2 กระบอกที่จมูกเครื่องบินเหนือเครื่องยนต์ พร้อมกระสุนกระบอกละ 1,000 นัดอีกด้วย

Supermarine Spitfire

Spitfire เป็นสุดยอดตำนานของเครื่องบินขับไล่เหนือน่านฟ้าอังกฤษ และเป็นต้นแบบของเครื่องบินที่มีความเร็วสูงและอัตราการไต่ระดับที่ยอดเยี่ยมในสงครามโลกครั้งที่ 2 มันมีสมรรถนะในการต่อสู้ทางอากาศที่ยอดเยี่ยม ซึ่งทำให้เครื่องบินของนาซีเสียหายเป็นจำนวนมาก ทำให้ฝ่ายนาซีไม่สามารถครองน่านฟ้ายุโรปได้อย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด

Focke-Wulf Fw-190

Fw-190 เป็น 1 ในเครื่องบินรบแบบใบพัดที่ดีที่สุดในเรื่องของความเร็ว มันกลายเป็นกำลังรบหลักของทัพอากาศนาซี ด้วยสมรรถนะที่เหนือกว่า Bf-109 ตลอดช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 Fw-190 ได้ร่วมรบกับ Bf-109 ต่อสู้กับ Spitfire ของอังกฤษ สำแดงวีรกรรมอันลั่นมาแล้วหลายครา และด้วยดีไซน์ตัวเครื่องอันยอดเยี่ยม Fw-190 ได้ถูกพัฒนาขึ้นใหม่ในชื่อรุ่น Ta152 ระบบกลไกในตัวเครื่องได้เปลี่ยนจากระบบไฟฟ้าเป็นระบบแรงดันน้ำมัน เพิ่มสมรรถนะและความไว้วางใจได้ยิ่งขึ้น แต่ทว่า Ta152 นั้นถูกนำมาออกประจำการช้าเกินไป ทำให้ไม่ทันการเสียแล้ว

North American P-51 Mustang

P-51 Mustang “ม้าป่าผยอง” ตำนานสุดยอดเครื่องบินขับไล่อันดับ 1 ของโลก ทำหน้าที่คุ้มกันเครื่องบินทิ้งระเบิดในปฏิบัติการทิ้งระเบิดเยอรมันระหว่างสงคราม เนื่องจากช่วงต้นของสงคราม อเมริกาไม่มีเครื่องบินขับไล่พิสัยไกลพอจะคุ้มกัน B-17 ที่จะทิ้งระเบิดในเวลากลางวันได้ ทำให้ B-17 มักจะถูกรุมกินโต๊ะจาก Me 262 Fw-190 และ Bf-109 ของนาซีอยู่ตลอด ทำให้เครื่องบินทิ้งระเบิดเสียหายอย่างหนัก และไม่ประสบความสำเร็จ เพราะบางครั้งต้องรีบทิ้งระเบิด ดั้งนั้น P-51 Mustang จึงถูกสร้างขึ้นมาเพื่อตอบโจทย์นี้ ด้วยความเร็วสูง สมรรถนะยอดเยี่ยม ปราดเปรียว ติดอาวุธหนัก บินได้ระยะไกล ทำให้ P-51 Mustang กลายเป็น ม้าป่าผยองครองน่านฟ้ายุโรป ในห้วงเวลานั้น

800-600amodel

Cosrsair

Hurricane

http://board.goldensoft.co.th/sdgo/forum.php?mod=viewthread&tid=73890

lqhv2555p3roanmi55fe1642011055_314x450_Fotor_Collage

ภาพซ้ายสุดเป็นปกฉบับที่ได้อ่านครั้งแรก  ภาพกลาง สาทิส อินทรกำแหง  ผู้เขียน  ภาพขวา ปกใหม่ที่พิมพ์ถัดมา

จะคล้าย ๆ  กันกับเล่มบน  เป็นจดหมายเล่าเรื่องโดยมีประวัติคีตกวีกับความรู้เกี่ยวกับดนตรีคลาสสิค   จากยุคแรก ๆ ไฮเดิล บราห์ม บาร์ค  โมสาร์ท บีโธเว่น…..อ่านแล้วฝันอยากเป็นนักดนตรีอยากเป็นอัจฉริยะแบบโมสาร์ท

จับตาย


ernest hemingway

ได้อ่านเรื่องสั้นศตวรรษ  นึกถึงเล่มที่อ่านก่อนหน้านี้  เรื่องสั้นบางเรื่องเคยอ่านมาแล้ว  แต่มาอ่านอีกตอนนี้ก็เข้าใจเนื้อหามากขึ้น  เหมือนลุงวิชัยโม้เรื่องเมล์เขียวแหละ   เส้นทางเดิมแต่ต่างเวลา  ต่างเพื่อนร่วมรถ  ต่างโชเฟอร์  ต่างจำนวนล้อที่วิ่งสวนทาง ……  อิ อิ

ตอนนุ้นอ่านจอมดนตรี   ยังไม่รู้เลยว่าผู้แต่งชีวิตจริงเป็นนักดนตรี  อ่านก็เข้าใจไปอารมณ์หนึ่ง  พอชีวิตผ่านไปได้อ่านได้กินข้าวเงี้ยว  มีคนทำงานบ้านเป็นไทยใหญ่  มีโอกาสไปแม่ฮ่องสอน  แม่สะเรียง  ได้กินถั่วเน่าแขป   ได้หัดเล่นสะล้อซอซึงมาพอเป้น   ได้มาอ่านเรื่องจับตาย …….’แตรง  แตรง”  จินตนาการจากตัวหนังสือสุ่เสียงสไลด์ซึง  ก็คมชัดขึ้น

เหมือนกับฟังเพลงเดียวกันคนละแผ่น  ต่างเวลา  กระดาษพิมพ์คนละอย่างกัน  ตัวอักษรคนละแบบ  รูปเล่มที่ต่างกัน   บางทีอยู่รวมในเล่นที่ต่างผู้เขียน  เวลาอ่านต่อ ๆ กันไปหลากหลายสำนวน  ก้เข้าถึงอารมณ์ไปอีกแบบ

Untitled-1

เขามาจากแม่ฮ่องสอน………..พรเป็นนักดนตรีที่ดี  เขาชอบดีดซึงในเวลาดึกสงัด  พร้อมกับร้องเพลงซึ่งมันเยือกเย็นจนขนลุกซ่า  ระหว่างร้องเพลงเขาจะดีดซึง ” แตรง-แตรง” คลอไปด้วย เขาเล่นซึงแบบกีต้ารืสแปนิช  บางทีก็รุดอย่างฮาวายตามทำนองเพลง “เงี้ยว”

ที่บ้านวังไทรนี้แหละได้มีนิยายเกิดขึ้น………ฉันเข้ามาอยู่กับพวกเขาร้อยสี่สิบคนนี้  ก็แปลว่าฉันได้เข้าไปอยู่กับนิยายร้อยสี่สิบเรื่องนั่นเอง

(จากเรื่องสั้นศตวรรษจับตาย:มนัส จรรยงค์)

To create is to destroy.


chinese new year600

恭喜发财 กงสี่ฟาไฉ…ขอให้ร่ำรวย
万事如意 ว่านซื่อหยูอี้…สมความปรารถนา
年年发财 เหนียนเหนียนฟาไฉ…ร่ำรวยตลอดไป
龙马精神 หลงหม่าจินเสิน…สุขภาพแข็งแรง
四季平安 ซื่จี้ผิงอัน…ปลอดภัยตลอดปี

jacob

เศรษฐกิจ สังคม การเมือง  มันเกี่ยวพันกันรุงตุงนัง   เรื่องประขานิยมกับเทคโนโลยีที่พัฒนาไม่ควบคู่ไปด้วยกันกับจริยธรรมคุณธรรมนี่สิเป็นปัญหา

มีแชร์ลิงค์ผ่านทาง FB ลองอ่านหัวข้อเรื่องนี้ดูจากสำนักข่าวอิศรา  isranews

วันละ 5 ชม. , นักเรียน 20 คน/ห้อง ครูตั้งใจอยากเป็นครู
วันละ 9 ชม. , นักเรียน 50 คน/ห้อง , เน้นทฤษฎี , จดตามครูสอน , ครูไม่อยากเป็นครู

jewyi

เรื่องจริงยิ่งกว่าสามก๊ก   เข้าใจว่าหนังสือเล่มนี้เป็นตอนหนึ่งที่แยกมาจาก เล่มใหญ่คือสามก๊กฉบับวณิพก

อ่านหนังสือไป อ่านข่าวการเมืองไป   จินตนาการได้ต่าง ๆ นา ๆ   จะให้ใครเป็นใครก็ว่ากันไป   แต่ละตัวละคอนจะดีเลวอย่างไรแต่สิ่งหนึ่งที่เป็นคุณธรรมเหมือนกันของตัวละคอนก็คือเพื่อบ้านเพื่อเมืองของตัวเอง   จิวยี่ทำอุบายเมาเละเทะหลอกเจียวก้าน   ขงเบ้งก็เมาตะแบงเปลี่ยนเรื่องกับโลซกไม่คืนที่ให้กับซุนกวนซะงั้น….และทำอุบายเล่นเอาจิวยี่กระอักโลหิต อัก อัก…อัก

……………………………………………………………………………………………………………………………………………..

องครักษ์ผู้เยือกเย็นแต่เอาตาย   เตี๋ย จูล่ง ….  สุภาพบุรุษแห่งเสียงซาน

little princess รูป (3)

พลอตเรื่องน่ารักดี  อ่านแล้วนึกถีง แมรีป็อปปิ้น , โอลิเวอร์ทวิส

เรื่องราวเป็นอย่างไร  อ่านเรื่องแปลชิว ๆโดย momoko ตามที่อยู่ด้านล่างได้เลย

http://writer.dek-d.com/momoka100100/story/view.php?id=813226

ลองอ่านดูนะ  ผู้แปลบอกว่า   รักคนอ่านทุกคน จุฟฟฟ >3<“”””

ปก-วรรณมาลัย

รวมซะป๊ะอ่านแล้วโดน    ของนักเขียนจากอดีตถึงปัจจุบัน   ใครอ่านแล้วไม่รู้สึกรูสาอะไรซักเรื่องก็เกินไปละ

อ่านเรื่องท่อนแขนนางรำ  ของมนัส  จรรยงค์  แล้วนึกถึงเพลงดรรชนีไฉไล ของสุรพล สมบัติเจริญ   จำทำนอง-เนื้อร้องไม่ค่อยชัดเจนนักว่าพูดถึงอะไรยังไง  พออ่านเรื่องสั้นนี้จบก็ขอหาข้อมูลดูหน่อยซิ

เป็นเพลงที่แต่งมาจากนิยายของอิงอร   ช่อง 7 เคยนำมาสร้างเป็นละคอนทีวีเมื่อปี 2539  สำหรับรูปของอิงอรผู้แต่งหายากเหลือเกิน

ศักดิ์เกษม หุตาคม – วิกิพีเดียละคร

เพลงร้องแก้

วรรณมาลัย

ผาติกรรม เรื่องลำดับที่ 17  จองวาณิช จรุงกิจอนันต์   ว่าด้วยเรื่องราวของสถาปนิกที่นำศาลาใหม่มาแลกศาลาเก่าของวัด  ซึ่งการนี้ก็มีเสียงคัดค้านจากชาวบ้านที่ไม่ได้บอดถั่วกับคุณค่าของศาลาเก่ากับศาลาใหม่ที่เทียบกันไม่ได้ทั้งทางวัตถุและจิตใจ   ความรู้สึกนี้แรงมากสำหรับสล่าเก่าอย่าง อินจ้าง  ที่ซาบซึ้งเป็นอย่างดีและเป็นผู้ที่คอยซ่อมแซมศาลาหลังนี้มาอย่างต่อเนื่อง  ตามทุนรอนที่ทางวัดมีให้  ไม่เพียงแต่เท่านี้ศาลาหลังนี้ยังเป็นสถาปัตยกรรมระดับมาสเตอร์พีชที่เก่าแก่จะหาไหนไม่ได้อีกแล้ว  เป็นอาคารที่ปู่ของอินจ้าง  รังสรรค์มันขึ้นมา……….พออ่านเรื่ิอง ท่องพม่า – วัดสี earth tone ของลุงน้ำชาวันนี้ก็รู้สึกกั๊ดอกขึ้นมาแต้ ๆ หลายครั้งที่ไปวัดแล้วเห็นการปรับปรุงซ่อมแซม โบราณสถานต่าง ๆ ในวัดแล้วกั๊ดอก …อกลั่นดังกึ๊ด ๆ  ๆ  

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

“ถ้ามันหลุลงมาจะว่าจะใด มีคนต๋ายขึ้นมาล่ะ  จะยะจะใด”

หลวงพ่อถามอินจ้าง

“ข้าซ่อมได้ ตุ๊ป้อ  มันจะบะหลุลงมา”  อินจ้างบืนยันกับหลวงพ่อ  เขาเชื่อว่าเขาจะซ่อมศาลาหลังนี้ได้และจะไม่พัง

“ใช้ตั๋งนักก้อ”

“เอาตั๋งมาได้จะใด”

สองคำถามของหลวงพ่อนี้อินจ้างสุดปัญญาจะตอบ  และชาวบ้านอีกห้าหกคนก็ตอบไม่ได้  ถ้าซ่อมก็ต้องใช้เงิน  จะเอาเงินมาจากไหน

(หน้าที่ 176 ผาติกรรม เรื่องลำดับที่ 17  จองวาณิช จรุงกิจอนันต์ จากหนังสือวรรณมาลัย)

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

เสียดายต๊ะ   ถ้าป้อเลี้ยงลำปางอยู่ตวยฮั้นคน   อินจ้างก็บะต้องกั๊ดอก  กึ๊ด ๆ กึ้ด

ป้ายประกาศระบุวันที่-หน่วยงานผู้บูรณะ…   หน่วยงานที่บุคลากรน่าจะมาจากมหาลัยชั้นยอดที่มี่ทั้งสถาปนิก  มัณฑณากร  ชั้นยอด  แต่ไหงผลงานการบูรณะ ออกมาอย่างนี้  เรื่องสีกับผิววัสดุมันไม่เข้ากับของเก่าซะเลย     ปัญหาคงไล่ ๆ กันขึ้นไป  เพราะสถาปนิกกับมัณฑนากรอย่างในเรื่องผาติกรรม  คงไปทำงานเอกชนกันหมด   อยู่กับหน่วยงานภาครัฐอาจจะทำอย่างที่ใจคิดไม่ได้ก็เป็นได้  ……

พลอยทะเล


ช่วงนี้จะเบลอมาก ๆ …… แบบ DIY ทุกขั้นตอน   พอมาเล่นสมาร์ทโฟนละทีนี้   แอพเข้าแอพออกนอกจากอีเมล์  มันมาเป็นชุด ๆ ลำดับไม่ถูก DIY  เกือบตาย อะ

อ่านสินในน้ำของไม้เมืองเดิม….. เบลอ จำผิดจำถูก   สำเภาใช่ป๊ะ   หรือ อีกระถิน          จากเรื่องนี้ก็นึกไปถึงหนังเรื่องน้องเมียของท่านมุ้ย…..คอนเซบเดียวกัน  เรื่องพลอยทะเลถ้าไม่เบลอเพราะแอพสมาร์ทโฟนนะ  สรพงษ์เล่นคู่กับสินจัย  ส่วนเรื่องหลัง สรพงษ์เล่นคู่กับฮันนี่ ภัสสร บุเกียรติ……รักแท้แพ้เงินตรา   ส่วนหนังอย่าง Cast away ทีทอม แฮ้งค์เล่นก็ว่าไปอย่าง…..ก็นึกว่าตายไปแล้วนี่  อิ อิ     รักแท้แต่แพ้เหตุการณ์(พาไป)

Pcover

อ่านเรื่องสินในน้ำแล้วก็ให้อดนึกถึงหนังเรื่องพลอยทะเล ของ เชิดทรงศรี ไม่ใด้…ลองค้นดูจากเนท….ใช่เลย

หารูปโปสเตอร์พลอยทะเลไม่เจอ  เจอแต่   อยทะเล อิ อิ

Pcover3

สำนวนจีบหญิง-อุปมาอุปไมของไม้ เมืองเดิม…..อ่านไปยิ้มไป   อารมณ์เดียวกับยาขอบเด๊ะ

Pcover1

Pcover2

หนังจะฉายที่โรงหนังศรีวิศาลหรือนครเชียงใหม่ก็ไม่ค่อยแน่ใจ   ตอนนั้นจะซาบซึ้งมากกับชีวิตของพระเอก   บทที่ดัดแปลงจากหนังสือจะต่างกันยังไงก้จำเนื้อหาในหนังไม่ค่อยได้แล้ว   อยากกลับมาดูอีกซักที   ตอนนี้จำได้ก็แต่หนังสือที่เพิ่งอ่านจบไป

ก่อนอ่านเรื่องสินในน้ำ  ได้อ่านนิยายเล่มหนึ่งชื่อเกี่ยวกับน้ำ ๆ นี่แหละ  ผู้เขียนก้ออกป็อปปูล่า  แต่เรื่องนี้แป้กมาก  ยิ่งมาอ่านเรื่องสินในน้ำ  ยิ่งเน้นความแป้กหนักเข้าไปอีก

คนจะรักจะเกลียดแค้นเคืองกี่มากน้อย มิตรกลายเป้นศัตรู ศัตรูกลายมาเป็นมิตร   มันต้องมีลำดับพัฒนาการ  ที่สมเหตุสมผล-ในปริมาณปริมาตรที่ล็อคสเปคใว้

อ่านแล้วทึ่งดี    อดนึกเปรียบเทียบกับอีกเล่มที่อ่านจบไปก่อนหน้าไม่ได้……

 

 

Children’s Literature.


petit_nicolas

339 492

นอกจากสองเรื่องนี้แล้ว ก็มีอีกเรื่องวรรณกรรมเยาวชน แปลจากภาษาสเปนเรื่อง Cucho / เขียนโดย โฆเซ่ หลุยส์ โอไลยโซล่า  และก็อีกเรื่อง ล่าสุดที่อยากจะแนะนำให้อ่าน เด็กจอมแก่น ของ ว.ณ ประมวญมารค  

ช่วงนี้จะมึนงงกับ แอพ ในคอมพิวเตอร์กับกล้อง กับสมาร์ทโฟน  คือเวลาต้องเปลี่ยนถ่ายอุปกรณ์คราวใด  ก็เป็นอันต้องมึนตึ้บไปเป็นพิธี   อันเก่ายังงง  ใช้ยังไม่ค่อยเป็นดี   เหอ ๆ  แอพใหม่มาอีกละ  ที่มาใหม่นี่ไม่ใช่ว่าเห่อซื้อใหม่อะไรหรอก  แต่ค่าบริการหลังการขายมันไปไม่ไหว  ต้องสละ….เสียด้าย เสียดาย  กองบังกับภูเขาเลากา  เปลือกนอกยังเรี่ยมอยู่เลย  แต่ขอโทษ  ทิ้งใว้ที่ศูนย์ซ่อม 3 เดือนก็แล้ว   ไม่มีวี่แวว…..ของมันต้องทำมาหากิน  อุตส่าห์ยอมกับคำขู่ ” ซ่อมแพงมากนะ  เพ่…..ซื้อใหม่ไปเลยป๊ะ  เตรื่องหมดประกันละด้วย”

ทำใจยากจริง ๆ ยิ่งนิสัยชอบซ่อมเองทำเอง  ยิ่งทำใจลำบาก….. ฮึ่ม ม ม ม ม  …..ถ้าใด้เรียนทางนี้มาเต๊อะ   จะเปิดร้านซ่อม 99 บาท  ทุกรายการ + ฟรีค่าเปิดเครื่อง

พาดพิงมาถึงเรื่องฟรีค่าเปิดเครื่อง   ขอแชร์ นิดนึง…….ไอ้จานดาวเทียนมันก็ปรกติของมัน  วันดีคืนดี ลูกค้าสัมพันธ์โทรมา  อัพรายการให้ใหม่ฟรีศูนย์ใกล้บ้าน……เรียบร้อยงานนี้   ตอนไปรับเครื่อง  หน้าแตกกลับมา   ไม่ได้เตรียมเงินค่าเปิดกล่อง 200 บาท…..OMG

แอพ-ระบบปฏิบัติการทางไอที  มันมาเรื่อย ๆ รู้เรื่องมั่งไม่รู้มั่ง  ก็ตามกันไป…….ทีนี้งานที่ทำ กิจกรรมที่คลุกคลี   ก็เริ่มมาจาก WhatsApp ก่อน    คนที่ถามนี่ก้อ 60 กว่าเข้าไปละ……ผมก็ไม่รู้จักแฮะตอนนั้น   ตอบไปยังไงไม่รู้เหมือนกัน……จากวันนั้นก็มาเจอ Line กับที่ทำงานนี่แหละ   คำแนะนำ-สาธิตให้ดู……อืม ม ม ม     ใช้ได้เลยฮะ    หลังจากลองผิดลองถูกกับสมาร์ทโฟนที่ใช้อยู่   มันเป็นแอนดรอยด์เวอร์ชั่นแรก ๆ  จะไอติมป็อปหรือไอติมป่าตัน   ไม่แน่ใจ   มันลงไม่ใด้  มันไม่ซัพพอร์ท   ประมาณว่าเครื่องยู  โอเอสของยูไม่โอ  ทำนองนี้…..แล้วไงดีหละ   ปรึกษาศูนย์ดีมะ    แล้วจำได้มะคราวที่แล้วยัง ไม่พ้นประกันเลย   เอาไปส่งศูนย์  แล้วส่วนที่เป็นปํญหาไม่อยู่ในประกัน   ค่าซ่อมปาไป 70-80 % ของราคาเครื่องใหม่   ใครสนใจอยากจะอ่านลองหาดูในบล้อคนี้แหละ

Line  กับลักษณะคนค้าขาย ติดต่อสื่อสาร….ผมว่ามัน O เลยฮะ  มันลดขั้นตอนของการทำงานให้กระชับขึ้น    จากเดิมส่งข้อมูลทางอีเมล์……มันจะได้รับไหมน๊า   มันจะไอยู่ในเมล์ขยะอ๊ะป่าวน๊า…..โทรไปถามดีไหมน๊า  โทรไปแล้ว  ปลายทางบอกว่าไม่มี….ตอนเราส่งก็เรียบร้อยไม่มีเมล์ตีกลับ   เราสะกดแอดเดรสผิดมั๊ง   ก้ไม่ผิด……..!

ถ้าไม่ใช้อีเมล์  ก็จะใช้แฟกซ์  โดยพิมพ์ข้อมูลในเครื่อง  ปริ้นส์ออกมา  จากนั้นก็แฟกซ์…..  จบ    แต่จริง ๆ มันไม่จบหรอก  ต้องโทรศัพท์กระหน่ำซ้ำ   ……ให้ปวดกะโหลกอีก  แถมนิดนึงเคสทีปวดกะโหลกเกี่ยวกับเรื่องแฟกซ์กรณีตั้งรับ   ถ้าเปิดรับอัตโนมัติ  555  โดนเต็ม ๆ แฟกซ์มาซะยาวเป็นเเมตร 2 เมตร…..ได้เรื่องอยู่ 2 บรรทัด

Line  แกเอาอยู่  รีลไทม์ โทรได้  เสียงชัดเจน มีลูกเล่น……สกัดจุดปลายทางดีนัก  พวกหนูไม่รุ้  หนูไม่เห็น  ….. แล้วใช่เบอร์หนูหรือป่าว  อิ อิ

เข้าเรื่องดีฝ่า   ปัญหาเรื่องแอพ-โปรแกรมใหม่ ๆ นี่  ทำเอาเดินหน้าสะดุดเฉยเลย   วันก่อนเรื่องไม่น่าจะเป้นเรื่อง  อย่างตั้งค่าหน้ากระดาษ  กว่าจะปริ้นส์กระดาษให้ออกมาแนวตั้งได้แทบตาย   สั่งให้ตั้ง  คำสั่งชัดเจนมาก  แต่พี่แกเล่นตะแคงลูกเดียว

หลังจากมึนหน้าจอคอมพิวเตอร์    ได้พักสายตา  อ่านตัวหนังสือจากกระดาษเป็น ๆ……มีหนังสืออยู่ 3 เล่มที่รอให้อ่าน    อ่านอินโทรไปเล่มละนิด ๆ หน่อย ๆ  …..อิ อิ  สนุกดีฮะ      ถึงจะไปคนละทิศละทางก็เหอะ….ถนนไม่เคยวิ่ง   หนังสือไม่เคยอ่าน  ร้านข้างแกงไม่เคยกิน …..มันแปลกดีนะทั้งสามอย่างที่กล่าวมา  บางทีเราไม่มีโอกาสได้สัมผัสมัน  ทั้ง ๆ ที่เป็นสิ่งใกล้ ๆ ตัว สิ่งที่อยุ่ในวิถีชีวิตที่เราผ่านไปมาทุกวัน ๆ  แต่ถ้าเราไม่เปืดโอกาสตัวเอง   ลองเดิน   พลิกค้นหนังสือเล่มนั้น ลองแวะทาน…..   ว่ามันคืออะไร  บางทีเราอาจพลาดอะไรไปในชีวิตที่สั้นลง สั้นลงทุกที ๆ

mongol600x430

หนังสือของเล่าชวนหัว  ยกเครื่องเรื่องมองโกล….หนังสือเล่มนี้จะติดเรท  ….. เราเตือนคุณแล้วนะ   อาทิเช่น ฆ่ามัน ๆ  …..  ฆ่าแล้วเผา  อะไรเทือกเนี๊ย   แต่อะไรก็ไม่ร้ายเท่ากับความเล่าชวนหัว  ที่เป็นซิทคอม  เล่าแบบถนนคนเดิน   เอ๊ย  ไม่ช่าย ๆ เล่าแบบคนเดินดินเวอร์ชั่น  เลยทำให้ผู้อ่านที่ผลีผลาม  ลุยเข้ามาอ่าน  อาจสมาธิแตกซ่านเอาได้ง่ายๆ

ยังไงหลวมตัวอ่านไปแล้ว  ก็ค่อย ๆ คิดตรึกตรองไปด้วย  แค่  30 ล้านตารางกิโลเมตรเอง……จะรีบไปไหน   จะรีบไปไหน

พูดถึง   จะรีบไปไหน   จะรีบไปไหน   นึกถึงอิ๊กคิวซังเน๊าะ     และอิ๊กคิวซังก็เหอะหลังจากโปรเจคฝั่งตะวันตกโดยกวาดยุโรปตะวันออกซะเรียบร้อยโรงเรียนมองโกลก็ถึงคิวฝั่งตะวันออก   ถล่มเกาหลีเสร็จก็ข้ามน้ำอดขึันแวะเกาะเยี่ยมอิ๊กคิวซังซะหน่อย    ดูจากทีวี   ขอเห็นตัวเป็นซักทีซิ     ว่าแล้วอิ๊กคิวซังก็เลยโดนกองทัพปีศาจถล่มซะสองรอบ   เดชะบุญได้ลมสลาตัน   อันมีนามกรว่า Kamikaze  ช่วยให้อิ๊กคิวซังรอดภยันตรายจากกองทัพปีศาจ….อย่างเหลือเชื่อ   555

จากเล่าชวนหัว   กลายมาเป็นเล่าไปเล่ามา ฉบับถนนคนเดินเฉยเลย

Vor-600x430

หนังสือของ ว.ณ ประมวญมารค  เด็กจอมแก่น

MMD-600x430

หนังสือของ ไม้เมืองเดิม  สินในน้ำ

3 เรื่องสามรส  เรื่องสุดท้าย   จากนายเต้ยคนที่เอาหนังสือนายอำเภอปฎิวัติมาให้อ่านคราวก่อน

เด็กจอมแก่น ของ ว.ณ ประมวญมารค  อ่านไปอมยิ้มไป  โดยเฉพาะเรื่องที่สอง   วีเยี่ยม VS ไวโอเยตเอยิซาเบท บ๊อตต์……ส่วนของเล่าชวนหัวสำนวนแนว ๆ ดี  มีเม้ากันในบอร์ดพันทิป   ก็ว่ากันไป….สำหรับผมแล้ว  เคยอ่านหนังสือเรื่องอื่นของเล่าชวนหัวมาก่อนหน้า   อ่านแล้วสบายใจดีฮะ  ได้ความรุ้และเพลิดเพลิน   แต่เรื่องข้อเท็จจริงแบบเอาเป็นเอาตาย  วิเคราะห์กันเองละกัน

248753579388936934_DRnOACVO_c

ใน Pinterest  จะมีโปรไฟล์ระบุความเป็นตัวตนของเจ้าของบอร์ด  ซึ่งผมมักจะอ่านประกอบ แล้วนำมาประเมินร่วมกับภาพที่เห็นในบอร์ด   จะเหมือนกับ About me ใน เวบ-ในบล้อค  ผมจะอ่านเสมอ ๆ เวลาดูภาพใน Pinterest โดยเฉพาะ   บางทีมันบอกอะไรบางอย่างเกี่ยวกับเรื่องของภาพทีปรากฎในบอร์ด  ชัดเจนมากขึ้น  และการแชร์   ที่เจ้าของบอร์ดบางคนอธิบายใว้ได้ดีมาก…….อาทิเช่น Images on the boards have been repinned from Pinterest. Special thanks to every artist, although your names are unknown to me. If you prefer images be deleted or acknowledged, please advise.  อ่านแล้วก็นึกถึงป้า Zoom ในบล้อค Edible plant อารมณ์  เนี๊ย

การแชร์  การเครดิตที่มาเป็นเรื่องของมารยาทที่ดี  ไม่ว่าในโลกธรรมดาหรือโลกไซเบอร์  แต่บางทีก็เป็นการอึดอัดมาก ๆ   หากเราเจอข้อความของเจ้าของเวบหรือบอร์ด   เขียนซะ…..อย่าอ่านเลยดีกว่า-ความคิดที่จะติดตามตามบอร์ดนั้น ๆ เป็นอันเลิก….  เพราะบทความหรือภาพที่ประกอบในเรื่อง  ทำได้ดีน่าอ่าน  แต่หวงยังกับค่ายเพลง  ทั้ง ๆ ที่ข้อความหรือภาพประกอบดูแล้วน่าจะ  แค่นำมาเรียบเรียงใหม่    เวลาอ่านเจอบ่อย ๆ ไม่ค่อยสบายใจเลยฮะ  เพิ่งเซฟภาพจากหน้าเวบเพจไปแหมบ ๆ   อ่านไปจนเจอ   ลงท้ายเข้าแบบนี้ ….. บางบล้อคคงกลัวคนอ่านเข้าใจผิด  ว่าเจั้าของบล้อคเขียนได้โคตรดี   ที่อ่านมาทั้งหมดนี้  “กูก๊อปเค้ามา จิง ๆ นะฮะ”  …..อ่านเจอลงท้ายแบบนี้สิ   จริงใจมั่ก ๆ