Born to be papaya pok pok


 

นายเต้ยคนที่เคยทักหนังสือเรื่องเจ้าพ่อ เจ้าเมืองของอาจินต์ ปัญจพรรค์  งวดที่แล้ว   ที่บอกว่าแกยังอ่านไม่จบ   และถามผมว่ารู้จักหนังสือนายอำเภอปฏิวัติป่าว  สนุกมาก อ่าน 3-4 รอบแล้ว   และแล้วคงจะชอบมากจริง  ก้อเลยเอามาให้ยื้มอ่าน……อ่านจบก็  อดยิ้มแบบเหี้ยมเกรียมตามตัวละคอนเอกในท้องเรื่อง   เล็งหาไฟแช็คแถว ๆ ลิ้นชักกะจะจุดเผาตามตามนายอำเภอระเบิด……นึกขึ้นได้   เฮ้ย   นี่มันหนังสือบักเต้ยนี่หว่า   ว่าแล้วก็แชทถามนายอำเภอร่วมรุ่นมัธยม  ที่สถานภาพออนไลน์เห็น ๆ อยู่นี่เลย    “หวัดดีนายอำเภอรวมพล  คิงว่า……..”  ตอบมาแบบว่า  “อยู่มหาดไทย..แตกแถวบ่ได้..พอๆกับตำรวจนั่นแหละ..มันทำบ่ได้…โดนย้ายทันทีซาวสี่ชั่วโมง..ภาษาเปิ้นฮ้องว่าเก็บของบ่ทันก็แล้วกัน…5555…ฮาถึงอยู่บ่ได้….”   5555  ตกลงคิงเลยเป็นนายอำเภอมะละกอ กล้วย ส้ม  ว่าอั้นเต๊อะ   ก่อก้านรอว่าคิงอาจจะกำลังเขียนนายอำเภอรัฐประหาร   กะจะขอยืมอ่านก่อน   อิ อิ

ในทศวรรษนี้ความขัดแย้งทางด้านทัศนคติรุนแรงมาก  ชนิดที่ว่าเลิกคบกัน  จากที่เคยกอดคอกัน  ถึงไหนถึงกัน….มันเกิดอะไรขึ้น  ประเด็นคุย-แชทก็เถอะบางทีต้องขออนุญาตผู้ร่วมสนทนาเปลี่ยนหัวข้อคุยกันเถอะ….ได้โปรด   นัดนี้ก็เช่นกันเครียดมาก    “ลูกฮาเกรดบะดีเฮ้ย….”  นั่นเต๊อะ   “ลูกฮาก็เหมือนกัน….ฮ้ายกว่าลูกคิงก่อน…”   ที่ว่าไม่ดี   ลูกคิงก้าหาเทอมนี้  ลูกฮาล่อเข้าไป 2 เทอมก่อนแล้ว….เอ้อ เอ้ย
อ่านแล้วก็สะท้อนเหตุบ้านการเมืองได้อย่างร่วมสมัยมาก ๆ …..อ่านแล้วก็ให้นึกถึงนึกถึงหนังสือ ลว. สุดท้าย  ของ สิษฐ เดชกุญชร มาก ๆ  และหนังสือ ครูบ้านนอก ของ คำหมาน คนไค อีกเรื่องหนึ่ง     ขาดตกเล่มใดยังไม่ได้อ่านลองหามาอ่านดูนะครับ

http://www.singdam.com/remind_diary1.htm

ในหนังสือนายอำเภอปฏิวัติ  จะเป็นบันทึกในรูปแบบของจดหมาย  แบบเดียวกับจดหมายจากเมืองไทยของตันส่วงอู๋เขียนถึงแม่ที่เมืองจีน   แต่เปลี่ยนเป็นนายอำเภอรุ่นน้อง……ที่อ่านจบแล้วยิ้มเหี้ยมเกรียม  เอาไฟแช็คเข้าลน

คำนำในหนังสือมีระบุว่าเคยนำมาสร้างเป็นภาพยนคร์ใช้ชื่อว่า  แผ่นดินเถื่อน   นึกถึงนาท  ภูวนัย   ขึ้นมาปุ๊บเลย   ค้นหาจากเนทก็ไม่ได้ข้อมูลอะไรเพิ่มเติมขึ้นมา……. เอามารีเมคเป็นเวอร์ชั่น 2013 ถ้าจะเข้าท่า   ให้นายอำเภอรวมพลเล่นเฟส เขียนบล้อค ….. 555

 

พาหนะที่กล่าวถึงในหนังสือ นายอำเภอปฏิวัติ  ….. เจ้าลิตเติ้ฮอนด้าคันนี้    ตอนเป็นเด็กยังประทับอยู่ในความทรงจำมิรู้ลืม …. นั่งซ้อนท้ายอาไปสวนรุกขชาติหน้า  มช. ยังไงไม่ทราบปรกติจะมีหมอน(ขี้ไคล)รองนั่ง  แต่วันนั้นไม่มี  ที่นั่งก็คือถังเบนซิลดี ๆ  ทั้งเย็นทั้งเดียมชมัด  ยิ่งเวลาซิ่งเร็ว ๆ ….บรื๋อ อ อ อ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s