My amazing friend PP 2 (Road & Rose )


This slideshow requires JavaScript.

เห็นภาพข่าวทหารถูกยิงแล้วรู้สึกหดหู่มาก ๆ

ช่่วงมัธยมปลายผมเป็นคนหนึ่งที่นั่งหลังห้องเรียน    ตอนนั้นยังไม่ได้ใส่แว่น  แต่อาการมาแล้ว  คือมองกระดานต้องขยิบตา  เวลาหาวน้ำตาคลอละก้อชัดแจ๋วเลย   พยายามตามเนื้อหาบนกระดาน   และอาศัยฟัง  แรก ๆ ก็พอไหว  นาน  ๆ เข้าชัก…..ไม่สนแล้วมองไม่เห็น  จดไม่ทัน  ฟังได้เท่าไรเท่านั้น   ขอครูย้ายมานั่งข้างหน้าก็ไม่ทำ  ไม่ได้คิดไม่ได้มุ่งมั่นกับการเรียนแบบคนมีเป้าหมาย    เพื่อนสนิทของผมที่นั่งหลังห้องด้วยกันก็ลูกทหาร   ความมุ่งมั่นก็พอกัน   โดดเรียนเข้า ๆ ออก ๆ ประตูหลังค่าย  กับบ้านพักพนักงานรถไฟ  โซนเดียวกันนั่นแหละ

มาเข้าเรื่องยัย PP ต่อดีกว่า   ที่อารัมภบทมั่ว ๆ หนัวกันมาตะกี้ก็จากภาพข่าวเหตุการณ์ทหารถูกยิง  เลยมาถึงเพื่อนสมัยเรียนเป็นลูกทหาร …ยัย PP เธอก็ลูกทหารค่ายเดียวกันกับเพื่อนผมแหละ  แถมยศพ่อเธอสูงกว่าเพื่อนผมอีกต่างหาก  นึกภาพแล้วกัน  เวลาเธอแว้ดเอากับเพื่อนผมหลังห้อง     “อ่าย……..คิง   เอายางลบฮาไปไว้ไหน”   เวลาอ่าน     อ่ายยยยย  เรียกเน้น ๆ นาน ๆ   ตรงจุดใข่ปลาก็แน่น ๆ……..      คิง   เอายางลบฮาไปไว้ไหน

จากวันงานรุ่น  เรานั่งคุยกัน  เะอฝากนามบัตรใว้    ซักสองสัปดาห์ต่อมา  วันเสาร์ก่อนหน้าที่จะเจอกับเธอ  วันนั้น Mb  อยู่บ้านกับผมสองคน  ผมเธอหาเธอก่อนตั้งใจว่าจะปั่นจักรยานไปที่ร้านเธอกันแล้วหาอะไรทานกันมื้อเย็น   พอดีเธอมีธุระต้องปิดร้านเช้า   วันถัดมาวันอาทิตย์  ปรกติช่วงบ่ายผมจะไปปลูกต้นไม้ให้อาหารปลากวาดใบไม้  ทำกับข้้าวกับเตาถ่าน    ทำกินกันเอง  ผักส่วนหนึ่งก็จากริมรั้วริมบ่อ  ผักบุัง  ผักกระเฉด ผักตำลึง  ผักเสี้ยว  ยอดใบยอ  รวม ๆ กัน  ผัดเป็นกับข้าวหนึ่งอย่าง  พวกเนื้อก็แม่บ้านเป็นคนจัดการหาซื้อมาจากตลาด พอดีวันนั้นเราไปดูแข่งว่ายน้ำที่ลำพูน   กลับมาก็ครึ่งๆ กลาง   จะทำอะไรก็ไม่ถนัด   ก้เลยโทรหาเธอ  ยัย PP …..เสียงรับสายเป็นเด็ก  ” แม่….”  น้ำเสียงกำเมืองตึงแต้ก     ในนามบัตรเธอมีแผนที่เข้าซอย   ท่าทางเอาเรื่องอยู่    เผอิญเราไปตอนนั้นช่วงเย็นแต่ยังไม่มืด    คุยกันทางโทรศัพทืเป็นที่เข้าใจ   ก้อลุย

 

บ้านเธอน่ารักอะ   ครอบครัวเธอด้วย   ทางเข้าบ้านเธอจะมีสะพานคอ-นก-รีต พาดผ่านฮ่องเหมือง   ลำเหมืองขนาดกำลังดี   มีต้นไม้ใหญ่บนตลิ่งหน้าบ้าน  ลูกสาวเธอกับเพื่อนมาทำรายงานยุวเกษตรกันที่บ้าน ปลุกผักกันเสร็จ  ก็พากันกระโดดลงเล่นน้ำในฮ่องเหมืองกันโครม ๆ ลูกสาวอีกต่างหาก    อเมซิ่งมะ   ” มีเรียมลุกฉันนะเธอ   พอแล้วจากปลุกผัก  ปากั๋นกับเพื่อน 2-3 คน โดดลงเล่นน้ำในฮ่องเหมืองกั๋น  ท่ม ท่ม…..”  เราคุยกันหน้าบ้าน   บรรยากาสเริ่มมืดลงมืดลง  เธอพาเดินดูบริเวณบ้าน-สวนในเนื้อที่ประมาณไร่เศษ    ตรงนี้ปลูกบัว   ขุดลงไปลึก  ต่ำกว่าพื้นที่บรเวณรอบ ๆ ที่เป็นนา  น้ำก็ซึมเข้ามา    อันนี้เป็นเตาทำเครื่องเงินของแฟนเธอ……มีเสียงกบเขียดร้องกันระงมเป็วาวด์เอฟเฟคไปตลอดทางที่เราคุยกัน    พอกลับมาปักหลักคุยกันที่บ้านเธออีกที่   เสียงเปียโนในท่วงทำนองแบบ Sentimental song hits  ลอดออกมาจากกระท่อมหลังหนึ่ง  ประชันเสียงกบเขียด  วู้วววว  ….. สามีเธอเองครับเป็นผู้บรรเลง   เธอและสามีชาวเยอรมันพบรักกันที่แม่ฮ่องสอน   และทำ Treking tour ด้วยกันที่นั่น     “ลูกของฉัน 4 คนเกิดในป่าหมด”   น้ำห้วย  น้ำตก น้ำแอ่งตีนช้าง  ลุกเธอลุยมาหมด  ว่างั้นเหอะ    “ตอนอุ้มท้องคนโต 5 เดือน  ฉันยังเดินนำทัวร์อยู่ในป่าเลยเธอ”    555   แล้วทั้ง 4 คน  ก็ลูกครึ่งไทยเเยอรมัน(หน้าตาดี)กันทุกคน  แต่ขอโทษกำเมืองชัด ๆ เนียน ๆ   555   เธอช่างขบถจริง ๆ ทำไปได้ยังกับเมืองไทยเป็นป่าอเมซอนงั้นแหละ    เคยอ่านหนังสือของจันทรำไพ   ทีใช้ชีวิตมีครอบครัวมีลูกในไร่  ในสวน  ต่างแดน  ก็อืม…. แต่ของเธอยัย PP  เธอไม่สนใดใดทั้งสิ้น  ไม่ต้องมีคำสั่งตุลาการ  อัยการ ……เธอกำหนดด้วยตัวเธอเอง   ลูกเธอไม่ต้องโรงเรียนนานาชาติ   โรงเรียนวิทยาคมใกล้บ้านนี่แหละ……”.แล้วลูกฉันนะเธอ   ไม่ปวดหัวตัวร้อนเป็นไข้อะไรกันเลยซักคน….’

ช่างอเมซิ่งซะไม่มี  …..แฟนเธอทำเกี่ยวกับเครื่องเงิน   ทำเองหลอมเองออกแบบขึ้นรูปเอง   ทำที่ที่บ้านเธอนี่แหละ   ลูก ๆ เธอสี่คนเป็นไงกันบ้าง  เดี๋ยวผมจะมาโม้ต่อวันหลังอีกที

Advertisements

2 responses

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s