Wait….! little pumpkin


เมื่อไรลูกพี่จะกลับจากลาว…    เอ้ย !  ที่ทำงานซักที……หิวแล้วนะเฟ้ย

Pumpkin – Wikipedia, the free encyclopedia

ช่วงนี้อากาศร้อนมาก ๆ ต้นใม้ในกระถาง   ทิ้งไม่ได้…..  ดินแห้งเฉา  สลบ   พร้อมที่จะลาโลก   ถ้าฟื้นก็เลี้ยงไม่โต

ล่าสุดในบลอคลุงน้ำชาพูดถึงสวนครัวที่เวียดนาม…..เห็นแล้ว…ผมจะต้องรีบปรับปรุงพื้นที่หลังบ้านให้เป็นสวนครัวให้ได้โดยเร็ว!

ว้าว  เห็นด้วยอย่างยิ่ง…..หนับหนุน ๆ   เพราะตอนนี้ก็เพลิดเพลินกับครัวกินได้ในกระถาง   มันดีจริง  ๆ ไม่เปลืองตู้เย็น  สดปลอดสารพิษ

เลือกบริโภคได้ในปริมาณที่ต้องการ

ปัจจุบัน “โลกร้อน” กำลังเป็นประเด็นร้อนแรง   เพราะฉะนั้นมาร่วมกันเป็นครอบครัวคาร์บอนต่ำ  กันเถอะ

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

หลังจาก wait wait wait ….. เมื่อไหร่หนอ  บลอคโครี่จะออกดอก   การรอคอยก็ได้สำเร้จลุล่วง  ตอนนี้เหลือแต่ตอ   ยังสามารถเก็บตาอ่อนข้างต้น

เป็นสแปได้อีกเร่ย ๆ ….เข้าท่าแฮะ

จากนั้นก็มาถึงคิวเจ้าฟักทอง  ที่เห็นในภาพนี่แหละ  ปรกติกับฟักทองเป็นผลแล้วไม่ค่อยจะชอบทานเท่าไร แต่สำหรับ เจ้าลูกเล้ก  ๆ ที่เห็นในภาพนี่สิ   อร่อยมั่ก ๆ  แถมออกถี่ด้วย

ดอกอ่อน  กับยอดก็อร่อย    ผัดรวมผักร่วมกับยอดอ่อนบล้อคโครี่  โหระพานิดหน่อย   ยอดตำลีง….. ผัดกับน้ำมันหอย  ใส่หมูสับ  เนื้อไก่แล้วแต่สะดวก   ร้อน  ลาดข้าวหรือกิน

กับข้าวต้ม

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

เวลาเราเพาะแล้วดูมันเติบโต   รอคอยที่จะเห็นมันผลิดอกออกผล       เป็นการคอยอย่างหนึ่ง  แต่มันไม่มีทุกข์ ……   บางที่ปวดหัวเครียดนั่งดูต้นไม้ที่เราปลูก  พรวนดินไป  เติมน้ำเติมดิน

จิตใจที่หดหู่เหนื่อยล้าก็กระชุ่มกระชวยขึ้นมา

คอย……ทำไมหนอ

คอย…….เมื่อไรหนอ

คอย…….ไปเหอาะ !  กว่าจะฟื้น อีกนาน

……………………………………………………………………………………………………………………………………………

ช่วงนี้จะไม่ได้อ่านหนังสืออะไรเป็นเรื่องเป็นราว   ชนวนสาเหตุก็น่ามาจากห้องสมุด….จากที่ร้อยวันพันสัปดาห์  ห้องสมุดจะปิดหนี่งทุ่ม    ก็มาเปลี่ยนนโยบายใหม่ปิด 5 โมงเย็น     มึน…..ซซซซซ   พยายามปรับตัวแล้ว  ก็ไปไม่ไหว  ก็เลยหยุดอ่านไปโดยปริยาย

ระหว่างนี้ก็เลยมีโอกาสได้อ่านกาตูน มิยาโมโต มูซาชิ      ซึ่ง เล่มนี้ย้ำให้เห็นถึงความเจ็บปวดจากการรอคอยชัดเจนมาก…..  จากการคอยแล้วคอยเล่า  เมื่อไหร่คู่ต่อสู้จะมา    เมื่อไรจะถึงเวลานัด   พอถึงเวลานัดแล้ว  ดัน…ยังไม่มา   แล้วมันจะมาเมื่อไหร่    มันจะมาอยู่หรือป่าว  มาหรือไม่มา   …ปวดหัว   เมื่อไหร่จะได้ดวลดาบกันสักที     มูซาชิก็เหลาไม้พาย ลอยเรือช้า ๆ ทอดเวลานัดให้ล่วง่เลยไป  ….จน  ซาซากิ โคจิโร่สติแตก  ยังไม่ทันได้ดวลเลยใจก็แพ้ไปแล้ว   …..ผลการดวลก็ไม่พลิกโผ     โดนไม้พายพิฆาตปลิดชีวิตไปในที่สุด…..นับเป็นการรอคอยที่เจ็บปวดมาก …..อ่านแล้วก็อดนึกไปถึง

Winning ugly ของ แบรด กิลเบิร์ด  แกใช้ยุทธวิธีเดียวกันเลยป่วนคู่ต่อสู้แต่เปลี่ยนมาเป็นไม้แรกเกตเทนนิส  ทุบจนคู่ต่อสู้ที่แกเป็นรอง  ซะกระเจิง

สงลัยอยู่เหมือนกันกรณี บัวขาว ป.ประมุก จะมีอิง ๆ  แฉลบ ๆ  ตำราเดียวกันหรือป่าว……อยู่ ๆ ก็ ขึ้นเวทีเซอไพรซ์   คู่ต่อสุ้ก็สติแตกดิ

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s