Unforgettable swim


…………………………………………………………………………………………………………………………………………

กฏเกณฑ์ต่าง ๆ เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา  เราก็ต้องปรับเปลี่ยนตัวเองไปกับมันให้ได้

สมัยที่ยังไม่มีกล้องดิจิตอล   ผมจะถ่ายจนหมดฟิล์มสุดท้าย (จนที่ขึ้นชัตเตอร์ค้าง) เลือกฟิล์มอั๊กฟ่าไม่งั้นก็มิทซู (ถ้ามี)  เพราะถูกตางค์ดี  ในแง่การใช้งานผมเชื่อว่าคงไม่ต่างกันเท่าไหร่กับโกดัก,ฟูจิ

เวลานำฟิล์มไปล้างก็จะพยายาม ส่องดูฟิล์มที่ทางร้านไม่ได้อัดให้  บางร้านมีคอนแทคปริ้นให้    ก็ดีหน่อย

พอมายุคกล้องดิจิตอลรุ่นแรก  ๆ  ก็จะถ่ายจนเมมโมรี่หมดแล้วนำภาพมาคัด  เลือกที่ดีสุดนอกนั้นดีลีททิ้ง

มาถึงยุคปัจจุบันพฤติกรรมเปลี่ยนอีก   คือถ่ายจนแบตหมด  หุ  หุ  หุ………  ไฟล์ภาพจากปรับที่ 1-2 ล้าน  ตั้งไปที่ 3-5 ล้าน  กะเผื่อไปฝากขายที่ Photo stock  มั้ง        ลำพัง  8 G ก็ถ่ายจนเมื่อย  แล้ว 32 G….. โห

…………………………………………………………………………………………………………………………………………

มีโอกาสคุยกับโคชระหว่างกินข้าวแกงกลางวัน   โคชเป็นคนฝรั่งเศส  ภาษาอังกฤษไม่ค่อยแข็งแรง   ภาษาไทย  นิ หน่อย

คุยไป  ก็เบรคกันไป   “เธอเข้าใจหรือป่าว……” ผมก็    ” OK ” บวกสีหน้าประกอบ   ขืนไม่ทำแบบนี้เหนื่อยทั้งคู่

ผมก็ยิงคำถามแบบสไตล์ผู้สื่อข่าวช่อง 7 อยากรู้อะไรถามเข้าไป     ผมคนไทย  ภาษาอังกฤษไม่ค่อยแข็งแรง   เอกเยอรมัน ….ตอนสงครามโลกเยอรมันก็บุกยึดฝรั่งเศสมาแล้ว   เพราะฉะนั้นจะกลัวอะไร

2 ประเด็นหลัก ๆ เลยที่เก็บมาได้จากการสนทนา

  • Tempo:โคชใช้คำว่า Tempo  ในการอธิบาย  การว่ายจังหวะจะต้องสม่ำเสมอ   ไม่รวนช้าเร็วได้  ไม่ใช่เร็วแล้วจังหวะเสีย ……นึกถึงเล่นดนตรีเลยแฮะ
    หมั่นซ้อมให้จังหวะแน่นก่อนแล้วค่อยสปีด   อย่าลืมนะว่าถ้ารวนเสียจังหวะนั่นหมายถึงเวลาที่สูญเสียไปเป็น…. วิ วิ วิ   ชนะกันก็อยู่ที่  วิ วิ วิ นี่แหละ
  • Technic/work hard: ถ้า Tempo สามารถควบคุมได้อย่างดี  ก็มาดูที่เทคนิคกัน  การฝึกซ้อมหนักอย่างเดียวไม่สามารถคว้าชัยชนะได้หรอก  การฝึกซ้อมหนักทำให้รู้สึกน่าเบื่อ   อาจส่งผลต่อสรีระและร่างกายทางลบได้  การหมั่นฝึกใช่-แต่อย่าลืมเติมเทคนิคเข้าไปอย่างสมำ่เสมอในสัดส่วนที่เหมาะสม……..
ในหนังสือของ Murakami  มีอยุ่ตอนทีพูดเปรียบเรื่องม้างานกับม้าแข่ง
ผมเชื่อว่าบางอย่างควรมีจุดสมดุล  จุดพอดี  อย่างกรณีเรื่องกล้องที่พูดถึงตอนต้น   ต้องมีการปรับเปลี่ยนพฤติกรรม
ผมมองว่าการว่ายน้ำน่าจะเอาเกณฑ์ที่  200 เมตรเป็นหลัก ความอึดควรมีแต่ก็ต้องมีความสมดุลพอดีไม่มากเกินไป  เราไม่ได้แข่งไตรกรีฑา  หรือเข้าสุ่สมรภูมิรบที่อาจจะต้องโดนข้าศึกล้อมฐานที่ตั้งเป็นสัปดาห์-เป็นเดือน
กฏกติกาที่เปลี่ยนไปอย่างกีฬาแบตมินตัน  พอเปลี่ยนมานับแต้มแบบแรลลี่   การฝึกซ้อมเรื่องความอึดก็น่าจะปรับเปลี่ยนไปด้วย  เพราะระยะทางและระยะเวลาลดลงอย่างเห็นได้ชัด
เทคนิคไม่ดีมีผลยังไงลองดูจากคลิป 50 เมตรท่ากบ   ลุ่ 5 … ถ้าเทคนิคดี เทคมาร์ก-กลับตัวทำสตีมไลน์มีประสิทธิภาพ  ที่ 1 จะเหลือเหรอ
ว่าแล้วก็มาฟัง Oh Carol ของ Neil Sedaka กัน
Advertisements

One response

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s